• Σελίδες

  • Φρέσκα κείμενα

  • Το μακρύ και το κοντό μας…

    mpampakis στο Αντί ημερολογίου, βουβή τ…
    εύη στο Αντί ημερολογίου, βουβή τ…
    mpampakis στο Λείπεις
    masterpcm στο Λείπεις
    mpampakis στο Λείπεις
    mpampakis στο Λείπεις
    Stavrula στο Λείπεις
    Snowball στο Λείπεις
    mpampakis στο Αντί ημερολογίου, βουβή τ…
    Stavrula στο Αντί ημερολογίου, βουβή τ…
  • a

  • Ιουνίου 2009
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
    « Μάι.   Ιολ. »
    1234567
    891011121314
    15161718192021
    22232425262728
    2930  
  • Στις ντουλάπες του αρχείου

  • Μεταστοιχεία

Πρώτο κόμμα η αποχή

chios-lefkathia-beach3

Εξοργισμένοι οπαδοί της ΝΔ παίρνουν το λουτρό τους – απόδειξη, η πληθώρα γαλάζιων μαγιώ και μπλε ομπρέλλων

Σκόρπιες σκέψεις:

  • Οι ευρωεκλογές ήρθαν, φύγαν, πέρασαν κι εμείς ακόμα περιμένουμε από κάποιον να μας μιλήσε για τα όσα διακυβεύονται στην Ευρώπη.
  • Μπορείς να θεωρείς ότι νίκησες κάπου που απλώς έχασες λιγότερο από τους άλλους; Γιατί εμένα μου φαίνετ πως ο μόνος νικητής ήταν η αποχή…
  • …με την οποία, btw, διαφωνώ ρι-ζι-κά: έχει χυθεί πολύ ανθρώπινο αίμα για να έχω εγώ το δικαίωμα να πάω να την ρίξω. Respect σε όσους αγωνίστηκαν για τα μούτρα μας και μπουυυυυυ σε όσους μασκαρεύουν την λούφα τους. Ε μα πια!
  • «Αν είχαν ψηφίσει οι ψηφοφόροι μας – που κάναν αποχή – το αποτέλεσμα θα ήταν διαφορετικό». Και γιατί δεν τους πείσατε να ψηφίσουν λοιπόν ρε μάγκες; Από ανωτερότητα;
  • Αν δεν υπήρχε ο Δένδιας, η Παπαρήγα θα επικρατούσε σε όλα τα casting που γίνονται για εχθρούς του Μπάτμαν.
  • Αυτό του ΛΑΟΣ με το «πιάνω πόρτα για να μπω στη (συγ)κυβέρνηση», μου ανακατεύει τα συκώτια. Δεν ξέρω αν έχει γίνει ξεκάθαρο πόσο επικίνδυνα λαϊκιστές είναι οι τύποι.
  • Πόσο διαφορετικά θα ήταν τα πράγματα αν, μετά τον Κωνσταντόπουλο, ο Συνασπισμός είχε επιλέξει τον Παπαγιαννάκη…
  • Ο Τρεμόπουλος είπε on air τον Βεργή ψυχικά διαταραγμένο. Ρε μεγάλε, βγήκες. Βγήκες. Μην κάθεσαι να ξεκατινιάζεσαι. Απ’ τη μια μειώνεις το κόμμα σου, γιατί φαίνεται σα να θεωρείς πολιτικό ανταγωνιστή τον Βεργή (ήμαρτον!), από την άλλη είναι διαφορετικό να λέμε μια κουβέντα στο καφενείο και διαφορετικό να την αρθρώνεις σαν εκλεγμένος (ευρω)βουλευτής. Ψυχραιμία παιδιά!
  • Αυτοί που κατηγορούν τους οικολόγους για μονοδιάστατη παρουσία, τι λένε για το κόμμα των κυνηγών;
  • Μου κάνει τρομερή εντύπωση ότι οι πολιτικοί δεν παίρνουν μήνυμα από τους πολίτες συνολικά, αλλά από τους κομματικούς ψηφοφόρους. Ζητάμε συγνώμη από τον εξοργισμένο Νεοδημοκράτη και τέτοια. Ο μη Νεοδημοκράτης δεν έχει εξοργιστεί ή απλά τον γράφετε στα παπάρια σας; Θα σας σοκάρω, αλλά έξω από τον κομματικό μικρόκοσμό σας. υπάρχει και κόσμος που δεν υποστηρίζει κόμμα με τον ίδιο τρόποπου υποστηρίζει ποδοσφαιρική ομάδα. Είναι δυνατόν να σας ψηφίσει κάποιος που δεν αυτοπροσδιορίζεται ως Νεοδημοκράτης (ή ως Πασοκτζής, κοκ). Αν τον ψηφοφόρο αυτόν τον γράφετε βέβαια, δύσκολα θα σας προτιμήσει…
  • Επεκτείνω το προηγούμενο: Αν προσέξεις τις δηλώσεις, όσο πιο ηγετικό προφίλ έχει κάποιος, τόσο περισσότερο βλέπει ότι υπάρχουν και ψηφοφόροι εκτός κόμματος. Ο Κεφαλογιάννης ζήτησε συγνώμη από τους Νεοδημοκράτης (ηγετικό προφίλ rating = 0), η Μπακογιάννη από τους Νεοδημοκράτες και τους Έλληνες (ηγετικό προφίλ rating = 5). Αν ζητήσει κάποιος πρώτα από τους Έλληνες, παίρνει rating 10.
  • Πότε με το καλό θα ιδρύσουμε το ελληνικό Κόμμα των Πειρατών; 🙂

Bonus: Μια προσφορά του εντίμου μας βλογ, το βίντεο με το Σαρδάμ του Αιώνα, το βίντεο που όλοι ψάχνατε. Κάλτσα ζεις, εσύ μας οδηγείς! 😀

ΥΓ: Η φωτό είναι από εδώ.

Advertisements

16 Σχόλια

  1. Αντί για τις κάλτσες προτιμηθηκαν οι ομπρέλες θαλάσσης.
    Καλοκαιριάτικα, λογικό το βρίσκω.

  2. axaxaxaxaxa tha pethano den to eixa dei to video xa xaxxaxaxaxa

  3. σύμφωνα με έγκυρες πληροφορίες, οι υπηρετούντες τα κόμματα εξουσίας έχουν φορέσει μαύρα και κλαίνε απαρηγόρητοι για την αποχή. «Πώς θα τα καταφέρουμε τώρα;» λένε και μαδάνε τις τριχούλες τους μία-μία όπου κι αν βρίσκονται.
    😛
    όσο για το ευρωπαϊκό διακύβευμα, ευτυχώς που έγραψε και η krot το «Πολιτικό (ζώ)ον» για να υπάρχει μια κάποια αξιοπρεπής και κατανοητή αναφορά -έστω στο Internet- για ποιο πραγματάκι ψηφίζουμε στις ευρωεκλογές.

  4. θεωρώ μη αποδεκτό τρόπο αντίδρασης την αποχή, αφού ο κάθε πολιτικός και δημοσιογραφίσκος το εξέλαβε όπως ήθελε ή όπως τον συνέφερε…

    εγώ ψήφισα, είμαι στο 0,80% κι έχω τη συνείδησή μου ήσυχη…!!! 🙂

  5. Ούτε σε μένα αρέσει η αποχή, η οποία, σε τελική ανάλυση, βόλεψε τα δύο μεγάλα κόμματα, έστω και αν είχαν χαμηλότερα ποσοστά απ’ ό,τι άλλες εποχές. Πάντως, η άνοδος της ακροδεξιάς είναι το πιο ανησυχητικό φαινόμενο απ’ ολα σε αυτές τις ευρωεκλογές. Διότι δεν είναι μόνο το 4,70% του ΛΑ.Ο.Σ. αλλά και το 0,46 της Χρυσής Αυγής, που δεν είναι καθόλου αμελητέο. Όσο για το Κόμμα Ελλήνων Κυνηγών, αυτοί ίσως αποτελούν τον αποδέκτη όσων από αντίδραση ψήφισαν ό,τι τους έκανε περισσότερο προς χαβαλέ. Ε, πάλιωσαν οι κ.κ. Λεβέντης και Βεργής και κούρασαν έτσι, όπως επαναλαμβάνονται.

  6. Για το πειρατικό count me in! 😉 Όσο για την κάλτσα… 😆 😆

  7. Αυτό είναι!!! Θα ιδρύσουμε κόμμα με αυτόν τον τίτλο, και με το ανάλογο μόττο!!! Θα είμαστε λαόοοοος!! (Με μικρά, μην παρεξηγηθούμε, γιατί αφρίζω με την αλλαγή του τόνου… ή μήπως δεν το προσέξατε???)
    ;-Ρ

  8. @Krot:
    Νέο πακέτο οικονομικών μέτρων: αυξάνονται οι φόροι σε ομπρέλες θαλάσσης, μαγιώ, αναπνευστήρες, κουβαδάκια. Στόχος εθνικός: η μείωση του ελλείματος!

    @Γιωρίκας:
    Εμ, πού να τα δεις αυτά εκεί στο Γκάζι που συχνάζεις; 😛

    @aaduck:
    Για το ποστ της Κροτ – συμφωνώ απόλυτα! Αν και, απ’ ό,τι φαίνεται, για άλλο ψηφίζουμε εμείς και άλλο μήνυμα ισχυρίζονται αυτοί ότι λαμβάνουν….

    @prozak:
    Έχω την εντύπωση ότι τα ίδια ρίξαμε! 🙂

    @Περιούσιος:
    7.15% εννοείς – κάποιο τυπογραφικό εκεί. Το ανησυχητικό είναι το πλασάρισμα του συγκεκριμένου κόμματος, ότι και καλά δεν είναι φασίστες, αλλά πατριώτες. Είναι εύκολο να ξεχάσουμε την απλή διαφορά: πατριώτης ειναι αυτός που αγαπά την πατρίδα του, ενώ εθνικιστής αυτός που μισεί τις πατρίδες των άλλων.
    Τους κυνηγούς έχω την εντύπωση (χωρίς να μπορώ να το αποδείξω) ότι όντως τους ψηφίζουν κυνηγοί και όχι για χαβαλέ. Για την ανάγκη ανανέωσης του χαβαλέ πάντως, έχεις δίκιο. 🙂
    Καλώς ήλθες!

  9. @Ρενάτα:
    Να οργανωθούμε ρε παιδιά, να οργανωθούμε. Για το πειρατικό κόμμα, προτείνω κατ’ αρχήν σήμα: τον Δέλλα να πανηγυρίζει την κεφαλιά επί της Τσεχίας. 😀

    Και για όσους τυχόν δεν το έμαθαν:

    Σουηδοί «πειρατές», τέκνα της τεχνολογικής εποχής, στην Ευρωβουλή

    ΣΤΟΚΧΟΛΜΗ. Την ελπίδα ότι το μεταρρυθμιστικό πρόγραμμα του κόμματός του θα βρει χιλιάδες νέους οπαδούς και θα εξαπλωθεί σε ολόκληρη την Ευρώπη εξέφρασε χθες ο επικεφαλής του ψηφοδελτίου του Πειρατικού Κόμματος της Σουηδίας, Κρίστιαν Εγκστρομ, αφού εξασφάλισε μία έδρα στην Ευρωβουλή. Το Πειρατικό Κόμμα, που τάσσεται υπέρ της ελεύθερης διακίνησης αρχείων μεταξύ των χρηστών του Ιντερνετ, πέτυχε μεγάλη νίκη στις ευρωεκλογές, κερδίζοντας το 7,1% των ψήφων και μία εκ των συνολικά 17 εδρών, που κατέχει η χώρα στο Ευρωκοινοβούλιο.

    Το Πειρατικό Κόμμα, τέκνο μιας νέας εποχής που γέννησαν οι νέες τεχνολογίες, ιδρύθηκε το 2006 και σύντομα προσείλκυσε χιλιάδες μέλη, τα οποία διαμαρτύρονται για τους επίμαχους νόμους της Σουηδίας, που ποινικοποιούν τη διακίνηση αρχείων μεταξύ χρηστών του Ιντερνετ και επιτρέπουν τον έλεγχο των e-mail. Ο αριθμός των μελών εκτινάχθηκε στα ύψη μετά την ετυμηγορία δικαστηρίου της Στοκχόλμης, στις 17 Απριλίου, οπότε καταδικάστηκαν σε ένα χρόνο φυλάκιση τέσσερις Σουηδοί επειδή διαχειρίζονταν το δημοφιλές Pirate Bay, μία από τις μεγαλύτερες ιστοσελίδες ανταλλαγής αρχείων. Με τις χθεσινές του δηλώσεις ο κ. Εγκστορμ υπογράμμισε ότι εκείνη η δικαστική απόφαση ενίσχυσε τη λαϊκή υποστήριξη προς το κόμμα, καθώς έκανε τον κόσμο να συνειδητοποιήσει την πολιτική του αξία «τόσο στη Σουηδία όσο και στην υπόλοιπη Ευρώπη».

    Το Πειρατικό Κόμμα υποστηρίζει επίσης την προστασία των ατομικών δικαιωμάτων και του απορρήτου των επικοινωνιών στο Ιντερνετ, την αλλαγή του νομικού καθεστώτος για τα πνευματικά δικαιώματα (copyright) και το δικαίωμα στη μη κερδοσκοπική χρήση από την πρώτη μέρα κυκλοφορίας ενός δίσκου ή μιας ταινίας. Το ποσοστό προσέλευσης των Σουηδών ψηφοφόρων στις κάλπες ανήλθε στο 43,8% από 37,1% που ήταν το 2004. Το συντηρητικό κόμμα του πρωθυπουργού, Φρέντρικ Ράινφελντ, κέρδισε το 18,8% και τέσσερις έδρες, ενώ στις γενικές εκλογές του 2006 είχε συγκεντρώσει το 26,1%.

    Πηγή:
    http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_world_2_09/06/2009_317923

    @Σοφία:
    Όχι μόνο την αλλαγή του τόνου, αλλά και την εμμονή στην αλλαγή του φύλου. Είναι ο ΛΑΟΣ, όχι το ΛΑΟΣ. Αυτά τα παιχνιδάκια με τα «έξυπνα» ακρωνύμια είναι και το επίπεδο στο οποίο εξαντλείται ο πολιτικός τους λόγος (χμ!).
    Άσε, μην αρχίσω, γιατί λίγο θέλω!

  10. Ναι, ναι, για άρχισε, αλλά μισό, να φέρω το φτυάρι από το Fabia, για να συμμετέχω κι εγώ ενεργά στη συζήτηση (χμ… μήπως καλύτερα εκσκαφέα όμως? Γιατί το φτυάρι το κόβω λίγο για τους συγκεκριμένους…)
    ;-Ρ

  11. Με το συμπάθιο αλλά ούτε ρανίδα αίματος δεν χύθηκε για την ψήφο στις ευροεκλογές, για το ευρωκοινοβούλιο δηλαδή, που (θα έπρεπε να) είναι γνωστό τοις πάσι ότι δεν έχει κανένα αποφασιστικό ρόλο. Καλό θα είναι να μη βάζουμε όλες τις εκλογές (και τη συμμετοχή σε αυτές) σε ένα τσουβάλι. Και, ναι, η αποχή στις ευρωεκλογές ΕΙΝΑΙ πολιτική θέση. Συνεπής-συνεπέστατη αν π.χ. έχεις την άποψη για έξοδο από την ΕΕ. Γιατί έξοδος από την ΕΕ και νομιμοποίησή της (δια της συμμετοχής στις εκλογές της) δεν συμβαδίζουν. Σε αυτή την περίπτωση ούτε ψηφοδέλτιο κατεβάζεις, ούτε ψηφίζεις.

  12. Δε θα μπορούσε να αργήσει. Ω ναι!!!

  13. αποκλείεται να ψηφίσαμε τα ίδια… 🙂

    είσαι πολύ αριστερός για τα γούστα μου 😉

  14. @Σοφία:
    Είναι πολύ ύπουλη μεθόδευση. Κατ’ αρχήν, κερδίζει δημοτικότητα στηριζόμενο όχι στην ελπίδα, αλλά στον φόβο. Και σε μια κοινωνία όπως η ελληνική, με υψηλό ποσοστό ανθρώπων σε μεγάλες ηλικίες, ο φόβος είναι συναίσθημα πιο προσοδοφόρο από την ελπίδα…
    Μετά: εξοικείωση. Φάτσες που περιφέρονται στα κανάλια, με τηλεοπτικό χρόνο συγκρίσιμο με αυτούς που απολαμβάνουν ΝΔ και ΠΑΣΟΚ.
    Τρίτο βήμα, η επανάληψη κάποιων θέσεων (που δεν διαψεύδονται από τους συνομιλητές) μέχρι να γίνουν θέσφατα. Π.χ. αυτό το τέχνασμα με το μία παράταξη – δύο κόμματα. Στο τάβλι λέμε ότι πιάνω πόρτα.
    Και το επόμενο είναι η συγκυβέρνηση… Φτου φτου φτου, και μακριά απ’ τον κόρφο μας!
    Και ναι, έχω μόλις αρχίσει….

    @elie:
    Το αίμα χύθηκε για το δικαίωμα του εκλέγειν. Το πού και κάθε πότε και για ποια πόστα μου φαίνεται λογικό να διαφοροποιείται: όταν εκλέγω δήμαρχο δεν έχει την ίδια βαρύτητα με το να εκλέγω βουλευτή, αλλά δεν έγινε κάποιος διαχωρισμός στους αγώνες για αυτό.
    Για τις αρμοδιότητες του ευρωκοινοβουλίου, δεν έχεις απόλυτο δίκιο. Τα πιο σημαντικά αποφασίζονται από Συμβούλιο, αλλά δεν είναι τόσο ανύπαρκτοι οι ευρω-βουλευτές. Η Κροτ έχει ανεβάσει ένα αναλυτικό ποστ, αξίζει τον κόπο. Παρόλα αυτά, κανένας από τους υποψήφιους δεν μας μίλησε για την Ευρώπη, για το τι διακυβεύεται από την εκλογή αυτή κλπ κλπ – αντίθετα, όλοι το είδαν σαν μια ευκαιρία για ένα διευρυμένο δημοψήφισμα.
    Στο τελευταίο, έχεις δίκιο. Αξίζει να εξαιρεθούν όσοι διαφωνούν με την συμμετοχή στην Ευρώπη και, ως εκ τούτου, σωστά απείχαν. Πιστεύεις ότι ήταν σημαντικό τμήμα της αποχής; Γιατί η εικόνα που έχω είναι μάλλον των λουφαδόρων που προσπαθούν να περάσουν το απολιτίκ περίπου ως trendy…
    ΥΓ: Επιτέλους κι ένα σχόλιο με τεκμηριωμένη διαφωνία. Έτσι, να γίνεται συζήτηση – άντε μπράβο μας! 🙂

    @fog:
    Wow! Μας πρόλαβαν!!! 🙂

    @prozak:
    Αυτό δεν ξέρω αν είναι κοπλιμέντο ή όχι, LOL!!! 😀

  15. Εκλογές και «εκλογές»
    Τις εκλογές δεν τις διαχωρίζω ανάλογα με τη «σπουδαιότητά τους» αλλά με την πολιτική τους σημασία. Και το υπογραμμίζω αυτό. Υπάρχει ένα αγκιτατόρικο επιχείρημα που κυκλοφορεί ευρέως αλλά συμπυκνώνει αυτό που εννοώ: Αν το ΝΑΤΟ (ιμπεριαλιστικός σχηματισμός) έκανε εκλογές θα έπρεπε να συμμετέχουμε-ψηφίσουμε;
    Υπάρχουν εκλογές διαδικασίες που κατοχυρώθηκαν μέσα από αγώνες ή/και για να συντονίσουν αγώνες (π.χ. φοιτητικές, κοινοβουλευτικές, συνδικαλιστικές) και υπάρχουν και… οι άλλες. Πολύ πολύ συγκεκριμένα και καθόλου γενικώς.

    Το είχα διαβάσει το ποστ που υποδεικνύεις, όπως και άλλα πολλά στοιχεία τα τελευταία χρόνια. Η γνώμη μου παραμένει ίδια: πρόκειται για θεσμό-προκάλυμμα της πραγματικότητας που λέει ότι αυτοί που τελικά αποφασίζουν δεν είναι άλλοι από τις κυβερνήσεις των μελών «πρώτης ταχύτητας».
    Επιμένω ότι είναι θεσμός που δεν φέρει πουθενά ούτε καν το αποτύπωμα της λαϊκής συμμετοχής στην ίδρυση και στο χαρακτήρα του, που δεν αποφασίζει, δεν καθορίζει, δεν ελέγχει στο ελάχιστο τις πολιτικές που υλοποιούνται. Μια ψευδεπίφαση δημοκρατίας και ισότητας μεταξύ των χωρών-μελών (ας γελάσω).

    Εκλογές και Αριστερά. Πού δίνονται οι μάχες;
    Όχι, να με συμπαθάνε κάποιοι, αλλά δεν φταίει η αποχή για την εκλογική άνοδο του Καρατζαφέρη ή για τα μέτρια έως κακά αποτελέσματα της Αριστεράς. Ας κοιτάξει ο καθένας το εσωτερικό του, τη σαφήνεια και την καθαρότητα των απόψεών του, πόσο και πώς ακουμπά τον λαό και τα προβλήματά του και ας κάνει μια γενναία αυτοκριτική αντί να «τα ρίχνει» στον αδιάφορο κόσμο. Και ένα τελευταίο: Το μεγάλο στοίχημα για την Αριστερά είναι να κατεβάσει τον κόσμο στο δρόμο να διεκδικήσει μαζικά και αποτελεσματικά όχι να τον φέρει στην κάλπη κάθε 2-3-4 χρόνια. Ας είχαν τη μισή πρεμούρα από αυτή που έδειξαν για το «βόλι» και θα συζητούσαμε σε άλλη βάση…

  16. Έρχομαι λίγο αργά να απαντήσω, συγνώμη για αυτό. Πάμε για σχόλιο σε μέγεθος ποστ. 🙂

    Δέχομαι ότι υπάρχει κόσμος που κάνει αποχή μόνο από τις Ευρωεκλογές, έχοντας αρνητική άποψη για την συμμετοχή μας στην ΕΕ. Πιστεύω όμως ότι είναι η μειοψηφία όσων απείχαν και ότι η μεγαλύτερη μάζα προτιμά να προβάλει την αποχή ως μάσκα για απολιτίκ προσεγγίσεις. Υπό αυτή την έννοια θεωρώ την αποχή καταδικαστέα.

    Για τον μέσο όρο του 48%, αντιγράφω (και προσυπογράφω) τον Μπουκάλα από εδώ.

    Ξαναλέω ότι οι αγώνες δεν έγιναν χωριστά για το είδος και την κρισιμότητα των εκλογών στις οποίες θα συμμετείχαμε. Το δικαίωμα του εκλέγειν είναι θεμελιώδες δικαίωμα της δημοκρατίας, η σημασία της εκάστοτε εκλογικής διαδικασίας όμως καθορίζεται από τις αρμοδιότητες που έχουν οι θέσεις για τις οποίες εκλέγουμε αντιπροσώπους. Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, ο οποίος από το 1984 και μετά έχει ελάχιστες πραγματικές αρμοδιότητες: αυτό δεν σημαίνει ότι οι βουλευτές απέχουν της διαδικασίας της επιλογής του.

    Ναι λοιπόν, δεν έχουν όλες οι εκλογές την ίδια βαρύτητα. Ναι, δεν συμμετέχουμε επί ίσοις όροις στην ΕΕ (ή στον ΟΗΕ ή στο ΝΑΤΟ). Η Γερμανία και η Γαλλία μετράνε περισσότερο από την Ελλάδα ή την Εσθονία στα ευρωπαϊκά πράγματα. Κατά τον ίδιο τρόπο που η Αθήνα και η Θεσσαλονίκη μετράνε περισσότερο από την Σίφνο και την Παλαιά Επίδαυρο στα ελληνικά πράγματα. Δεν ξέρω πώς μπορεί ποτέ να αλλάξει κάτι τέτοιο, γιατί αν συμμετείχαμε πραγματικά ισότιμα και πάλι δεν θα ήταν δίκαιο: γιατί τα 11 εκατομμύρια να αποφασίζουν ισότιμα με τα 50;

    Από την άλλη όμως, να πούμε πως υπάρχει σαφές πρόβλημα δημοκρατικού ελλείμματος στις αποφάσεις των Βρυξελλών. Οι ευρωπαίοι πολίτες δεν ξέρουν ούτε ποιος αποφασίζει, ούτε με ποιες διαδικασίες και στην τελική σίγουρα δεν έχουν επιλέξει οι ίδιοι τους αποφασίζοντες για καίρια ζητήματα (οικονομία, εξωτ.πολιτική, άμυνα, κα). Συμπερασματικά, η δημοκρατία είναι ατελής. Είναι λόγος αυτός για αποχή;

    Η δημοκρατία φυσικά είναι ατελής – και έτσι πρέπει να είναι. Τα μόνα τέλεια πολιτεύματα είναι τα ολοκληρωτικά. Οι θεσμοί της δημοκρατίας είναι ατελείς, η συμμετοχή του πολίτη απέχει από το ιδεατό, υπάρχουν τομείς ολόκληροι της ζωής μας που καλύπτονται από ένα γκρίζο πέπλο ελλείμματος δημοκρατικής νομιμοποίησης. Παρόλα αυτά, δεν μπορεί να είναι αλλιώς – η δημοκρατία είναι η διαρκής (και συχνά επίπονη) προσαρμογή θεσμών στις μεταβολές του περιβάλλοντος. Άλλωστε, ο Τόμας Τζέφερσον είπε «Το τίμημα της Δημοκρατίας είναι η αιώνια επαγρύπνηση» και για αυτό, ο προπαγανδισμός της αποχής από τις πολιτικές διεργασίες προέρχεται είτε από εχθρούς της Δημοκρατίας είτε από ανθρώπους που γίνονται χρήσιμοι στους εχθρούς της.

    Με άλλα λόγια, ακόμα και αν αρνηθούμε όλοι μας να ψηφίσουμε π.χ. τον Καραμανλή, ο ίδιος θα πάει να ψηφίσει. Θα βγει. Με 100%. Και, διαδικαστικά, θα προχωρήσει σε ανάλογη διακυβέρνηση. Αν αδιαφορήσουμε για την πολιτική, δεν σημαίνει ότι και η πολιτική θα αδιαφορήσει για εμάς.

    Τι σημαίνει στην τελική «δεν ψηφίζω»; Δεν συμμετέχω; Πώς μπορώ να το κάνω αυτό; Δεν εργάζομαι; Δεν ζω σε κάποιο σπίτι; Δεν ψωνίζω; Δεν πρέπει να τραφώ και να πάρω φάρμακα; Δεν μου κρατάνε φόρους; Δεν κυκλοφορώ στην πόλη κάπως – με μετρό, αυτοκίνητο ή ποδήλατο; Δεν έχω παιδιά που χρειάζονται εκπαίδευση; Δεν έχω ανθρώπους μου που χρειάζονται περίθαλψη; Δεν χρησιμοποιώ υπηρεσίας κοινής ωφελείας; Αν όλα αυτά δεν τα επηρεάζεται σε τίποτα η ψήφος μου, τότε ας απέχω. Αλλά ακόμα και για την παραμικρή επιλογή μου σε κοινωνικό επίπεδο, κάποιος κάπου έχει θέσει το πλαίσιο: για αυτό, έχω δικαίωμα και καθήκον να πω την γνώμη μου, στο βαθμό που οι σχετικές (ατελέστατες) διαδικασίες μου το επιτρέπουν.

    Σε αυτό που συμφωνώ είναι σε όσα γράφεις μετά το «Εκλογές και Αριστερά. Πού δίνονται οι μάχες;» Για την άνοδο Καρατζαφύρερ και την παράλληλη πτώση της αριστεράς, έχεις δίκιο. Γενικά, είναι ανόητο να δικαιολογείται το όποιο κόμμα λέγοντας ότι «οι δικοί μας απείχαν» γιατί η απλούστατη απάντηση είναι «και γιατί ρε μεγάλε δεν ήρθαν». Μαζί σου λοιπόν. Αν και μια λεπτομέρεια: η συμμετοχή στις κάλπες και η κάθοδος στους δρόμους δεν είναι απαραίτητα διαζευτικά. Μπορούν να συνδυαστούν.

    Μια τελευταία κουβέντα, γιατί με καίει. Δεν θα ανοίξω εδώ το θέμα των θετικών ή αρνητικών της συμμετοχής μας στην ΕΕ (είναι άλλη συζήτηση εντελώς), αλλά από την στιγμή που μια δημοκρατική πλειοψηφία, έστω και με τα πελώρια προβλήματα στην εφαρμογή της εν λόγω δημοκρατίας, αποφάσισε την συμμετοχή της χώρας σε κάποιον διεθνή οργανισμό, είναι θεμιτό η μειοψηφία να λέει «πάω πάσο»; Δλδ, ανεξάρτητα από το τι αποφασίζει η πλειοψηφία για την πορεία της χώρας, εμείς μπορούμε να κάνουμε τα δικά μας; Κάτι δεν με πείθει εδώ….

    Ευχαριστώ για την υπομονή να διαβαστεί ολόκληρο… 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: