Σκόρπια του Αυγούστου

elephant-in-the-room

Μου λείπει κιόλας αυτός ο Αύγουστος, ο Αύγουστος που με άφησε να σκορπίζω εαυτό και χρόνο, πολύ πιο αμέριμνα από συνήθως. Το πρώτο που με ξένισε στον Σεπτέμβριο ήταν οι κόρνες – τις είχα ξεχάσει. Σκέφτομαι πώς περπατούσα προς το μετρό τα πρωινά και απολάμβανα πόσο όμορφη είναι η Αθήνα άδεια. Δεν είναι τόσο η απολαυστική ησυχία, είναι η συμπεριφορά των ανθρώπων: σε μια άδεια πόλη δεν αξίζει τον κόπο να βιαστείς.

Στο σπίτι, διάβασμα, ταινίες και βιντεο-games. Καμιά ανησυχία. Δε (δείχνω να) με νοιάζει ο χρόνος που περνά σα νερό που τρέχει ανάμεσα στα δάχτυλά μου – δεν τα σφίγγω καν για να τον συγκρατήσω λίγο. Δε με νοιάζει να τον «αξιοποιήσω». Ούτε καν έκανα το νέο σετάρισμα στο ρούτερ που ήθελα, για άλλη μια σαιζόν θα στηριχτώ για ασύρματο ίντερνετ στην καλοσύνη των ξένων.

Πέρασα καλά πάντως. Τις πρώτες εβδομάδες «μοναξιάς» με τραβολόγαγαν οι φίλοι από δω κι από κει. Και τα σινεμά μου πήγα και τα μπαράκια μου, δεν έχω παράπονο. Ίσως μάλιστα αυτό ακριβώς με έκανε να μείνω σιωπηλός τόσο καιρό η αίσθηση ότι δεν υπάρχει κάτι για το οποίο να παραπονεθώ.

Ακούγομαι ασυνάρτητος; Ναι, είμαι κιόλας. Τώρα δα γράφω μόνο και μόνο για να απασχολήσω το πληκτρολόγιό μου. Και το λέω αυτό γιατί είναι φανερό ότι υπάρχει ένας ελέφαντας στο δωμάτιο κι αποφεύγω ακόμα και να τον κοιτάξω, πόσο μάλλον να μιλήσω για αυτόν.

Γιατί δεν γράφω πια;

Η πρώτη πιθανή εξήγηση είναι η δουλειά. Έχουν αλλάξει τα πράγματα στο γραφείο, τρέχουμε πολύ περισσότερο από όσο τρέχαμε και τα τηλέφωνα χτυπούν σα δαιμονισμένα. Ακόμα και παραμονή δεκαπενταύγουστου είχα δουλειά – ανήκουστο! Αυτό ωστόσο δεν εξηγεί τίποτα, άλλωστε στην προηγούμενη δουλειά μου έτρεχα περισσότερο και μάλιστα χωρίς λήξη ωραρίου.

Μια άλλη εξήγηση είναι η τεμπελιά – ανέκαθεν η οκνηρία ήταν το θανάσιμο αμάρτημα για το οποίο φοβόμουνα περισσότερο πως με χαρακτηρίζει. Σιχαίνομαι την εικόνα ενός μελλοντικού εαυτού μου, σάπιου και κυκλωμένου από άδεια κουτάκια μπύρας, να σπαταλά την κάθε στιγμή που αναπνέει. Αλλά σιγά την κούραση που φέρνει το γράψιμο, αντίθετα αν είναι πετυχημένο σε ξεκουράζει που περικύκλωσες την έκφραση και την παγίδεψες με λέξεις.

Μήπως απλά δεν έχω άλλα να πω; Μήπως ό,τι είχα να πω το είπα ήδη, μέσα από αυτά τα λίγα χρόνια με ένα παράθυρο στον κόσμο; Εξάντλησα τις πρωτοτυπίες μου κι άρχισα να επαναλαμβάνομαι ήδη. Ε, και; Έτσι κι αλλιώς, τα καλά κείμενα δεν είναι ούτε πρωτότυπα ούτε ρηξικέλευθα. Είναι περίπου αδύνατο να γράψεις κάτι που δεν έχει ήδη γραφεί από κάποιον άλλο, πιθανότατα πολύ πιο ταλαντούχο από σένα. Ωστόσο, όταν βουτάς βαθειά σε αυτά που είναι δικά σου, όταν κάτι που είναι αληθινό και προσωπικό το ψαρεύεις και το εκθέτεις, σαν πολύτιμο εύρημα από τα βάθη των ωκεανών, τότε το κείμενο είναι καλό. Αυτό δεν τελειώνει. Μπορεί να επαναλαμβάνεται, αλλά δεν τελειώνει. Ίσως βέβαια δεν θέλω πια να δείχνω όσα ψαρεύω: αυτό εξηγεί και το πόσο αυξημένο είναι το πλήθος των draft που ξέρω ότι δεν θα βγουν ποτέ στην βιτρίνα.

Μία εξήγηση μένει τότε, οι ψυχαναλυτικές θεωρίες του κώλου. Όσες φορές άρχισα να νιώθω ότι πάει καλά το γράψιμό μου, κάτι συνέβαινε και η ζωή μας πήγαινε χάλια. Έχουμε δεχτεί χτυπήματα τέτοια, να δίνουν αφορμές για τόσο γράψιμο, που αναρωτιέμαι αν τα τραβάω πάνω μας σα μαγνήτης της καταστροφής. Κάθε φορά που αναθάρρησα ότι κάπως πάει να πάρει τα πάνω η (όποια) δημιουργικότητα μου, ερχόταν ένα χαστούκι ακόμα από την πραγματική ζωή. Σχεδόν φοβάμαι ότι τα προκαλώ. Τέτοια εγωιστική αντίληψη του σύμπαντος δηλαδή. Αν το τραβήξω, θα μπορούσε να με ρίξει ακόμα και στη μελέτη των ζωδίων – φτου φτου φτου και μακριά από μας.

Βάλτα κάτω. Σκέψου τα. Δες τα σοβαρά – μία ευκαιρία έχεις, τούτη εδώ. Άλλη καμιά.

Ώρα για να ξεσκουριάσω. Σχεδόν υποχρεωτικά. Μου το χρωστάω – σε μένα και στους ανθρώπους μου.

Ώρα να συμμαζέψω όσα σκόρπια μου έδωσε αυτός ο Αύγουστος.

Advertisements

18 Σχόλια

  1. «Όσες φορές άρχισα να νιώθω ότι πάει καλά το γράψιμό μου, κάτι συνέβαινε και η ζωή μας πήγαινε χάλια. »
    Δεν είσαι ο μονος που κάνει τέτοιες παρόμοιες «εγωιστικές» σκέψεις
    Απλα η τεμπελια συνδυάζεται με το ότι η δουλεια που κανεις μάλλον δεν την βρίσκεις ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα. Τόσο ενδιαφέρουσα όσο το να γράφεις κείμενα ή να μαγειρεύεις πεσκανδρίτσες!
    😀

  2. Πως τον λένε τον ελέφαντα;

  3. αφού μας το χρωστάς να μας το δώσεις…!!!

    αυτά είναι χρέη τιμής…!!!!

  4. Μήπως ο ελέφαντας είναι ένα φίδι που κατάπιε ένα τεράστιο καπέλο; Μήπως δεν γράφεις γιατί καλοσυγύρισες το κεφάλι σου και δεν βρίσκεις σκέψεις κάτω από το κρεβάτι πεταμένες;
    Όπως και να είναι φίλε διαβάζεσαι απολαυστικά

  5. Θα μπορούσες βέβαια να είσαι εσύ μαζί με τον ελέφαντα στην κοιλιά ενός φιδιού. Ο ελέφαντας νομίζω πως είναι το κλειδί…

  6. κλειδί είναι το δωμάτιο… αν έχει μεγάλες πόρτες, τις ανοίγεις και βγάζεις τον ελέφαντα έξω…
    αν έχει μεγάλο πατάρι τον ανεβάζεις εκεί…
    αν έχει μεγάλη ντουλάπα, απλά τον βάζεις μέσα…!!

    :-))

    το θέμα είναι τι χρώμα είναι ο ελέφαντας…?!?!?!?!

  7. Βασικά, πες μας τώρα αν παίζεις WoW, να σου κρατήσουμε μια θέση στο guild!!! Εναλλακτικά, πες μας τί διάβασες!
    😉

  8. άλλη την πατάνε με το facebook κι άλλοι με τα video games.

    κοίτα μην τυχόν και το κλείσεις, θα έχεις να κάνεις μαζί μου!

  9. Επαναλμβάνομαι φριχτά, το ξέρω, αλλά συντάσσομαι με την Κροτ!

  10. …κι εγώ, κι εγώ (συντάσσομαι με τις προλαλήσασες!)

  11. Συντάσσομαι τω Κροτί και τω Ρενατί 😉

  12. Να μας τα πεις ολα, κυριως , τι εκανες στα μπαρακια

  13. κοίτα μην τυχόν και το κλείσεις, τώρα που έχω ρεύμα! αυτοδυναμία πιάνω λέμε!

  14. Να τα αφήσεις αυτά τα σάπια και να συνεχίσεις να γράφεις… Εμάς δηλαδή, που θα μας αφήσεις? Ε?

  15. Γεια σου Μπαμπάκη …
    Κι εγώ , σε παρόμοια φάση βρίσκομαι . Εντάξει … δεν βλέπω και … ελέφαντες μέσα στο δωμάτιο , αλλά σαν να … «στέγνωσα» , σαν να …. «αδειάζω» , σαν να … σέρνομαι …. σαν να …. κρυώνω … Σιγά ρε φίλε … σταμάτα να κουνάς τα αυτιά σου …. είναι τεράστια και κάνεις ρεύμα και κρυώνω πια … Καλέ , τί είναι τούτο ;;;… σαν ελέφαντας μοιάζει !…
    Φθινοπώριασε .
    ————————————-
    Μπαμπάκη , μείνε έστω κι έτσι … Σαν ίωση είναι και …. θα περάσει .

  16. @Φίλος:
    Μα τώρα, ποια δουλειά πιάνει μπάζα μπροστά στις πεσκανδρίτσες; Εκτός ίσως από το μάγειρα σε ψαροταβέρνα… 😉

    @Τανίλα:
    Ροζαλία.

    @prozak (1:11):
    Χαίρομαι να ανακοινώσω πως είναι καθ’ οδόν.

    @Γιώργος Κατσαμάκης:
    Σε κάθε περίπτωση, το σκίτσο *δεν* είναι καπέλο, έτσι; 😉
    Μ’ αρέσει που έχεις διαβάσει την σωστή βιβλιογραφία…
    Όσο για τον βόα, το blog λειτουργεί και σα νυστέρι για κατασκευή εξόδου εκτάκτου ανάγκης, οπότε όλα θα πάνε καλά.

    @prozak (1:52):
    Τι εννοείς τι χρώμα; Ο ελέφαντας είναι ροζ, όπως κάθε ελέφαντας μετά από αρκετή τεκίλα!!!

  17. @Σοφία:
    Δεν παίζω wow, σόρρυ. Ο χρόνος του εντελώς παντρεμένου έχει κάποιους αντικειμενικούς περιορισμούς.
    Διάβασα Λε Γκεν, Καμιλιέρι, Σκαλίδη (ω ναι!) και κάτι μονογραφίες για την αρχαία Σπάρτη (άσχετο, αλλά καλό). Προσπαθώ να καθαρισω και την Μοριακή Γαστρονομία αλλά δεν είναι ούτε αρκετά επιστημονικό ούτε αρκετά εκλαϊκευμένο για τα γούστα μου. Το δράμα της μέσης οδού…. 🙂
    Είδα με ενθουσιασμό Galactica – και κοντεύω να το τελειώσω. Πώς σου ακούγεται;

    @Κροτίδι το Αυτοδύναμο:
    Σιγά τα αίματα καλέ!
    (και σιγά μην κλείσω επίσης!)

    @Ρενάτα & Χασοδίκης & Αλεπού:
    Στο παρόν ιστολόγιο απαγορεύεται η μετά της Κροτ σύνταξη. Πρόκειται για κανονισμό ασφαλείας (safety και ουχί security, πολύ δε περισσότερο insurance). Έγινα κατανοητός (understood);

    @Μαρία-Μαρία:
    Ότι κάνει ο κόσμος στα μπαράκια: διαπραγματευόμουνα με το βλαστάρι μου για το αν θα παραγγείλει φυσικό χυμό ή γλυκό. Μάντεψε τι έκανε συνήθως… 😉

    @fevis:
    Αν το θέτεις έτσι, την πατήσατε, γιατί θα πάρω φόρα και θα βάλω φωτιά στο πληκτρολόγιο! 🙂

  18. @silia:
    Φθινοπωρινές ιώσεις, ε; Δεν είναι απίθανο. Υπομονή κι επιμονή λοιπόν – και άφθονες πορτοκαλάδες – και για τους δυο μας!
    Φιλιά!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: