Στο μανάβη

Σάββατο μεσημέρι. Αστή κυρία ΒΠ μπαίνει στο μανάβη της γειτονιάς, με ύφος χιλίων καρδιναλίων:

– Μελιτζάνες τσακώνικες δεν έχετε;
– Όχι από τώρα. Το Μάρτιο βγαίνουνε αυτές, τον Απρίλιο…
– Αααα….Κι εγώ τι θα κάνω που θέλω να φτιάξω κρέας με μελιτζάνες;

Πιθανές απαντήσεις, κατά την γνώμη μου:

  1. Να περιμένεις το Μάρτιο.
  2. Να κάνεις κρέας με κυδώνια.
  3. Να πεινάσεις.

Ουφ με τις «νοικοκυρές» που δεν ξέρουν πού πάνε τα τέσσερα πια!

(είπε με ύφος δέκα χιλιάδων καρδιναλίων ο Μπαμπάκης…) 😀

Advertisements

13 Σχόλια

  1. Η πιο εύγευστη απάντηση είναι το 2. Η πιο καλή το 1. 😀

    Πιθανή δική μου: Με κολοκυθάκια.

  2. Ή να βάλει κατεψυγμένες! Αφού προφανώς η κυρία δεν είναι gourmante, δεν θα καταλάβει τη διαφορά 😉

  3. Γιατί αυτή η κουλαμάρα με τις ντομάτες; Εμ θέλουμε ντομάτες μες στο καταχείμωνο, εμ τις θέλουμε κλαι φτηνές….

    Τρελοτουρίστρια

  4. υπάρχουν και οι μελιντζάνες φλάσκες, άρα
    1. δεν θα περιμένει μέχρι τον Μάρτιο (ήρθε δηλαδή)
    2. δεν θα χρησιμοποιήσει κυδώνια (τρε μπανάλ για ΒΠ)
    3. δεν θα πεινάσει (τουλάχιστον από μελιντζάνα)

    αλλά προς τι το σχόλιο για τα ΒΠ?
    Δηλαδή εάν ήταν από το Αιγάλεω ή από το Κερατσίνι θα είχε λες περισσότερες πιθανότητες να ξέρει ότι οι τσακώνικες είναι εκτός εποχής? ή το ύφος της θα ήταν πιο συνεσταλμένο?
    το «ύφος» είναι ΚΑΙ ταξική υπόθεση δηλαδή?

    μέσα στην απορία είμαι, αλλά να σου πω την αλήθεια, το κρέας με τις μελιντζάνες και δη τις τσακώνικες θα μου προξενούσε μεγαλύτερη περιέργεια, εκτός κι αν ήθελε να τις κάνει χουνκιάρ μπεγεντί (αλλά εκεί δεν θα χρειαζόταν τσακώνικες), οπότε πάω πάσο.

    τι λέω ο άνθρωπος Θεέ μου (με ύφος εκατοντάδων καρδιναλίων και άλλων οφικιαλίων, ο παλιοΑνευ Χαρτοφυλακίου)…

  5. ΒΠ , τί σημαίνει ;
    Βλάξ Περιωπής ;
    ———————————-
    Μου θύμισες μια ιστορία :
    Αρχές της δεκαετίας του ’60 στην Ορεστειάδα (κωμόπολη του Εβρου) μπαίνει στο ψιλικατζίδικο της γειτονιάς μία … δεσποινίς 50 Μαϊων υψηλής κοινωνικής … υποστάθμης (από τα λεγόμενα «ενωμένα …. Πατσαβουρέϊκα» της πόλης) και λέει με ύφος περιωπής στην ψιλικατζού (όχι την γνωστή μπλόγκερ… την original) :
    – Θέλω ένα καλσόν ποδών (θαρρείς , υπήρχε και χειρών) , χρώματος … γκουγκουχτουρί (φυμέ) … Το «γκουγκουχτουρί » βγαίνει από την … γκουγκουχτούρα , το γνωστό , γκρίζου χρώματος , πουλί .
    Πές το στον μικρό σου αυτό Μπαμπάκη . Θα το εκτιμήσει (σαν αστείο) , δεόντως .

  6. Μ αυτά και μ’ αυτά πείνασα και είναι ακόμα δεν είναι 9.

    Καλό μήνα 🙂

  7. Εγώ πάντως, το δικό μου, χτες, το έκανα με αγριόχορτα από τον κήπο και μυρωδικά!!!
    Πάντως, χωρίς πλάκα, σε σχέση με αυτά που ακούω εγώ, αυτό δεν είναι τίποτα…..

  8. Ο μανάβης φταίει.Δεν είχε μελετήσει εκείνη την έξυπνη διαφήμιση με τις ντομάτες:
    Κυρία:-Μελιτζάνες τσακώνικες έχετε;
    Μανάβης:-Έχουμε.(βλέμμα έμπλεο ευτυχίας και αυτοπεποίθησης ατενίζον το υπερπέραν).
    Κ.:-(εκνευρισμένη)Και τι περιμένουμε;
    Μ.:-Τον Απρίλιο…

  9. Καλημερούδια,

    @Ρενάτα:
    Μην σου πω η #1, και να καταλήγει σε «ρε!» 🙂
    Καλή ιδέα και τα κολοκυθάκια, αλλά επίσης λίγο πιο ανοιξιάτικη. Τέλος πάντων, σίγουρα πολύ πιο σύντομα θα είμαστε πνιγμένοι στα κολοκυθάκια παρά στις τσακώνικες!

    @An-Lu:
    Ναι, αλλά it’s all in the mind. Αν *ξέρει* ότι είναι κατεψυγμένες, θα της φανούν και άνοστες. «Άχυρο βρε Λουκία μου ήσαν οι κατεψυγμένες, άχυρο!»

    @CrazyTourists:
    Έχεις απόλυτο δίκιο! Πώς μου τη δίνουν τα «ρεπορτάζ» αγοράς με διάφορους συνταξιούχους να γκρινιάζουν για τις ντομάτες και την σύνταξη.
    Έχω δει στον ίδιο πάγκο στη λαϊκή καρπούζια και κάστανα. Δίπλα – δίπλα. Έφυγα μουρμουρίζοντας – τι στο καλό, αλφαβητικά το πάνε;

    @Άνευ Χαρτοφυλακίου:
    Σωστό για τις φλάσκες – αν και, θερμοκηπίου είναι αυτό τον καιρό.
    Σωστό και για το τρε μπανάλ των κυδωνίων. 🙂
    Εμ, το ύφος είναι* και* ταξική υπόθεση. Ή μάλλον, ψευδο-ταξική, με την έννοια των νέων μεταγραφών σε οποιαδήποτε κοινωνική ομάδα – είτε πρόκειται για ΒΠ, είτε για νεοσύλλεκτους στα ΟΥΚ είτε οτιδήποτε. Γίνονται βασιλικότεροι του βασιλέως προκειμένου να (νομίζουν ότι) φαίνονται πλήρως ενσωματωμένοι. Αν ήταν από Αιγάλεω – ή μάλλον, για την ακρίβεια, αν είχε ύφος δυτικών προαστίων – δε νομίζω ότι θα ήξερε κάτι παραπάνω για τις τσακώνικες. Δεν θα υπαινισσόταν όμως ότι φταίει για κάτι σε όλη αυτή την ιστορία ο μανάβης… 😉
    ΥΓ: Και σιγά μην ήξερε το χουνκιάρ! – ίσως το πιο θεϊκό πιάτο ever.

    @silia:
    Βλαξ Περιωπής, ε; Δεν είναι κακή εναλλακτική μετάφραση.
    Ευτυχώς τα γκουγκουχτουρί καλσόν δεν είναι εποχικά…

  10. @fog:
    Για κάτι τέτοια προτίμησα να μην βάλω φωτογραφία. 😉
    Καλό μήνα ομοίως!

    @Σοφία:
    Οι άσχετοι είναι ανίκητοι, δυστυχώς.
    Μεζέ μου φύλαξες ή γράφεις για να με εκνευρίσεις; Ε;

    @Σελιτσάνος:
    Σωστόοοοοοος……

  11. Αν τις έδινε κολοκυθάκια χαλασμένα, είσαι σίγουρος πως δεν θα τα περνούσε για μελιτζάνες;

  12. κι εγώ ΒΠ είμαι αλλά από μελιτζάνες δεν έχω ιδέα.
    ούτε κι από κυδώνια εδώ που τα λέμε…

    🙂

  13. @island:
    Προσωπικά πιστεύω ότι αν της έδινε μελιτζάνες που ήταν αληθινές, όχι «πλαστικές», δλδ δεν είχαν όλες ακριβώς την ίδια όψη, το ίδιο σχήμα και την γυαλάδα που πετυχαίνεται μόνο με ψεκασμό, δεν θα καταλάβαινε καν ότι είναι μελιτζάνες…

    @Κροτ:
    Καλά, τα δικά σου τα γαστρονομικά είναι λες και έχουν φτιαχτεί για να ταλαιπωρούν εμάς τους Γρηγόρηδες… 😛
    Ας όψεται το Malbec! 😉

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: