Η επόμενη μέρα

Ακολουθεί σεντόνι, πάρτε λοιπόν μια επιτελική σύνοψη: Το πρόβλημα είναι οι ίδιοι οι πολιτικοί. Όμως, εμείς οι πολίτες είμαστε που τους εκλέγουμε. Για να αλλάξουν λοιπόν οι πολιτικοί μας, πρέπει πρώτα απ’ όλα να αλλάξουμε εμείς.

Καθώς εκεί έξω η Άνοιξη, απτόητη όσο και υπέροχη,  μας γράφει όλους ενθουσιωδώς εκεί που δεν πιάνει μελάνι, εγώ νιώθω πως έχω ωκεανούς ολόκληρους σκοτεινής οργής μέσα μου να χειριστώ. Κι αυτό που με εξοργίζει είναι πώς το σύστημα αρνείται να καταλάβει το πρόβλημα.

Νομίζει κανείς ότι πραγματικά με νοιάζει το εισόδημά μου; Νομίζει κανείς ότι με τρώει το αν θα πάρω ένα κωλόρουχο παραπάνω ή θα πάω σε ένα εστιατόριο λιγότερο; Με ταλανίζει λέτε ότι δεν θα πάω εκδρομές για κάποια χρόνια; Σιγά τα ωά! Το μόνο που με νοιάζει είναι ένα: η παντελής απουσία ελπίδας για την επόμενη μέρα.

Έχω ένα παιδί που μεγαλώνει. Τι σκατά να του πω για την πατρίδα του; Πώς να του εξηγήσω τα λάθη και τα εγκλήματα που έχουν γίνει σε βάρος της; Πώς να το προετοιμάσω για οτιδήποτε άλλο εκτός από τη μετανάστευση; Τι να κάνω για να τον προστατεύσω όσο γίνεται περισσότερο από τον αδίστακτο τρόπο με τον οποίο διαρκώς, παντού και πάντοτε διασφαλίζει η άρχουσα τάξη (άκου με πώς μιλάω, σαν κουμουνιστής των 50ς) τα πελώρια περιθώρια κέρδους της;

Δεν είναι το πρόβλημα το χρέος κύριοι πολιτικοί. Δεν είναι πρόβλημα ούτε το έλλειμμα. Δεν είναι πρόβλημα η χαμηλή ανταγωνιστικότητα, η διαφθορά ή η ανυπαρξία υποδομών. Δεν είναι καν πρόβλημα η πιθανότητα χρεοκοπίας (όταν λέμε πιθανότητα, εννοούμε βεβαιότητα, αλλά ας το αφήσουμε αυτή την στιγμή στην άκρη).

Το πρόβλημα είστε εσείς.

Είστε λίγοι στη δουλειά σας. Είστε διαπλεκόμενοι. Είστε ένα σιχαμένο συνάφι με την χείριστη συντεχνιακή λογική στη χώρα — και κερδίζετε σκληρό ανταγωνισμό στον τίτλο. Είστε αποδεδειγμένα απατεώνες, αγαπάτε να διαστρέφετε την αλήθεια και λειτουργείτε χωρίς καμία αρχή ή ηθική. Είστε τεμπέληδες που δεν έχουν δουλέψει ποτέ στη ζωή τους, είστε κυνικά αδίστακτοι, είστε ψεύτες. Είστε μηδενικά που δυστυχώς έχουν ισχύ κι έτσι, αντί για γραφικοί, είστε κι επικίνδυνοι από πάνω.

Η παραπάνω παράγραφος δεν σας αρέσει λογικά. Δεν θέλετε να σας λένε έτσι και μάλιστα κατάμουτρα. Είναι λέει επικίνδυνη η ισοπέδωση, προσβάλει την δημοκρατία. ΟΚ, αν νομίζετε ότι η δημοκρατία ταυτίζεται με τα μούτρα σας. Να τα πω αλλιώς;

Ο τρόπος με τον οποίο ασκήθηκε η πολιτική, από όλους, συμπεριλαμβανομένων των συνδικαλιστών και των δημοσιογράφων, σε βάθος χρόνου 30-ετίας (τουλάχιστον!) είναι η αιτία που φτάσαμε εδώ. Οι δικές σας πρακτικές μας έχουν ρίξει στην τρύπα, όχι κάποια διεθνής συγκυρία. Δεν με ενδιαφέρει να αναλάβετε τις ευθύνες ή να ζητήσετε συγνώμη, με ενδιαφέρει να καταλάβετε ότι η διαιώνιση των ίδιων πρακτικών θα διαιωνίζει το πρόβλημα.

Ναι, είμαστε αντικειμενικά σε ένα σκατένιο σημείο της ιστορίας μας. Είναι αντικειμενικά πιθανό να χρεωκοπήσουμε άμεσα – όχι σε λίγο, όχι αύριο, ά-με-σα. Ναι, δεν έχει τόσο σημασία το πώς φτάσαμε ως εδώ όσο το τι κάνουμε αύριο. Άρα, είναι κατανοητό ότι όλοι όσοι είμαστε μπλεγμένοι στα σκατά θα υποστούμε μέτρα. Αλλά, για να έχουν πολιτική νομιμοποίηση στις συνειδήσεις του κόσμου αυτά τα μέτρα, πρέπει να συνοδεύονται από εξίσου άμεσα μέτρα που δείχνουν ότι τα πράγματα αλλάζουν. Ότι εσείς, η άρχουσα τάξη μας, ο φονικός συνδυασμός πολιτικών – συνδικαλιστών – δημοσιογράφων (ιδιότητες που λειτουργούν σαν συγκοινωνούντα δοχεία έτσι κι αλλιώς) έχει σοβαρευτεί και αλλάξει. Χωρίς αλλαγή του τρόπου που λειτουργεί η χώρα, οι όποιες θυσίες του λαού θα είναι γέμισμα για τον πίθο των Δαναϊδων.

Δεν είναι ανάγκη να ολοκληρωθεί κάποια μελέτη συνολικής αναδιοργάνωσης του δημοσίου τομέα για να βρεθούν συμπληρωματικά μέτρα, μη οικονομικού χαρακτήρα. Θέλεις να με πείσεις ότι καλώς θα χρησιμοποιηθούν τα χρήματα που μου κόβεις; Ακύρωσε τις προσλήψεις στη Βουλή που έκανε την προηγούμενη εβδομάδα ο Πετσάλνικος. Τώρα, όχι αργότερα. Κόψε δυο – τρεις κώλους μαζεύοντας βεβαιωμένες οφειλές στα ασφαλιστικά ταμεία – προσοχή! βεβαιωμένες, όχι ψάξε-βρες, τους ξέρεις ήδη τους αλήτες! Στείλε στα δικαστήρια την σύμβαση για το υποβρύχιο που γέρνει και ζήτα τα λεφτά πίσω – έτσι κι αλλιώς, δεν πρόκειται να γίνουν χειρότερα τα πράγματα με τους Γερμανούς. Κόψε θέσεις βουλευτών στα πλαίσια του «Καλλικράτη» – οι 300 είναι ο κατά το σύνταγμα μέγιστος αριθμός, μπορείς να τους ρίξεις μέχρι και στους 200. Κατάργησε τις αμοιβές για συμμετοχή σε βουλευτικές επιτροπές – η δουλειά σας είναι γαμώτο! Κατάργησε την βουλευτική ασυλία – τώρα, όχι μετά. Άλλαξε το νόμο περί ευθύνης υπουργών και (κυρίως) κατάργησε τις διατάξεις με τις οποίες η παραγραφή αδικημάτων είναι διαφορετική για τους πολιτικούς σε σχέση με τους κοινούς θνητούς. Σε τυχόν Εξεταστική, σιγουρέψου ότι αποδίδεις ευθύνες και σε λέρες του κόμματός σου, διαφορετικά να το δέχεσαι όταν σε αποκαλώ συνένοχο. Κόψε τους δεσμούς με την Εκκλησία, ξεκίνα πόλεμο με τις μεγάλες φαρμακευτικές εταιρείες, βάλε χέρι στον ΟΣΕ. Δείξε μου τέλος πάντων με κάθε τρόπο ότι δεν ματώνω για να πετάξεις το αίμα μου στις ίδιες απύθμενες τρύπες. Τεχνοκράτης είμαι, καταλαβαίνω την ανάγκη για μέτρα – αυτό όμως, δεν κάνει τα οποιαδήποτε μέτρα σωστά. Απόδειξέ μου λοιπόν, γαμώτο, απόδειξε ότι δεν θα ξαναγίνουν οι ίδιες μαλακίες. Το θέλω να με πείσεις, καταλαβαίνεις; Το έχω ανάγκη να πιστέψω κάποιον, γιατί διαφορετικά δεν έχω τίποτα να ελπίζω για την χώρα μου!

Μέχρι τώρα, σόρρυ μεγάλε αλλά δεν με πείθεις. Δεν με πείθεις καθόλου, ούτε για τις προθέσεις σου, ούτε για τις πρακτικές σου!

Επιπλέον, μεγάλο μας πρόβλημα είναι ότι οι θεωρητικά διακριτές εξουσίες αντί να ελέγχουν η μία την άλλη, διαπλέκονται όλο και περισσότερο.

Χθες ψηφίστηκαν μέτρα τα οποία είναι αντικειμενικά τα σκληρότερα που έχει δει η μεταπολίτευση. Σε αυτό νομίζω συμφωνούμε όλοι, ακόμα κι όσοι θεωρούν απαραίτητα τα μέτρα. Προχθές έγινε η μαζικότερη διαδήλωση που θυμάμαι. Κάτι σημαίνει αυτό. Επίσης προχθές έγινε κάτι ασσύληπτα τραγικό, οι τρεις δολοφονίες με τον πιο άσχημο και φρικτό τρόπο – και, επιπλέον, στη χειρότερη δυνατή στιγμή . Παρότι έχουμε μια σχέση πάθους με τις καταστροφές, παρά την παράδοση σε διαδηλώσεις και διαμαρτυρίες, αυτό είναι κάτι καινούργιο για την Ελλάδα: ακόμα και τους δυο μήνες που ακολούθησαν την δολοφονία του Γρηγορόπουλου, δεν είχαμε νεκρούς στους δρόμους. Με όλα αυτά κατά νου, ποια ήταν η πρώτη είδηση στα ΜΜΕ;

Απάντηση: οι διαγραφές Ντόρας, Δημαρά, και λοιπών συγγενών και φίλων. Πρώτα ακούγαμε εικασίες για την στάση που θα κρατήσει ο Κυριάκος και μετά για το πώς εξελίχθηκε η ψηφοφορία και τι μέλει γενέσθαι με την εφαρμογή των μέτρων.

Πες μου τώρα εσύ αν αυτό δεν είναι αποπροσανατολισμός. Πείσε με τώρα εσύ ότι οι τηλε-δημοσιογραφάρες δεν είναι παπαγαλάκια και όργανα του συστήματος. Δείξε μου πώς είναι δυνατόν να άνθρωποι με ανεξάρτητη κρίση να λειτουργούν έτσι και να ιεραρχούν τόσο βλακωδώς τις ειδήσεις.

Δημοσιογράφοι που είναι τώρα κοινοβουλευτικοί εκπρόσωποι, συνδικαλιστές που είναι υφυπουργοί, ένα συνοθύλευμα μοιάζουν όλοι τους. Μια ωραία παρέα ηθοποιών που παριστάνουν ότι διαφωνούν μπροστά στις κάμερες. Μην ξεχνιόμαστε: οι αρχαίοι τον ηθοποιό τον λέγανε υποκριτή.

Να σας πω και τι πιστεύω για την κρίση τελικά; Για την όλη κατάσταση και τον τρόπο που γιγαντώθηκε μέσα σε έξι μήνες πιστεύω ειλικρινά ότι υπήρχε σχέδιο. Το σχέδιο μας ξεπερνά κατά δύο τάξεις μεγέθους: δεν έχει στόχο την Ελλάδα και δεν έχει καν στόχο το ευρώ. Αυτό που σήμερα κινδυνεύει είναι η εργατική νομοθεσία σε ολόκληρη την Ευρώπη. Είναι δεδομένη η κρίση της φούσκας των ακινήτων και των σύνθετων χρηματιστηριακών προϊόντων, η οποία, στην καλύτερη περίπτωση, κάνει τους επενδυτές πολύ πιο επιφυλακτικούς απέναντι σε σχετικές συμβουλές επένδυσης. Είναι επίσης γεγονός η άρνηση όλων να αλλάξουν οι κανόνες του παιχνιδιού: όταν προκύπτει συστημικό πρόβλημα, ο μόνος τρόπος να το διορθώσεις είναι να αλλάξεις τον τρόπο που λειτουργεί το σύστημα κι αυτό κανένας δεν έχει επιχειρήσει να το κάνει. Με αυτά λοιπόν ως δεδομένα, η άρχουσα τάξη του πλανήτη (ναι, ναι, θα μιλήσω σαν παλαιο-κουμουνιστής, κι ας μου τη δίνει απίστευτα η ξύλινη λογική τους) άλλαξε στόχους. Αφού ζορίζονται τα κέρδη από την περιορισμένη κίνηση των χρηματιστηριακών γρίφων, θα ανασάνουν με την συμπίεση του εργατικού κόστους. Όχι μόνο με κόψιμο μισθών αλλά με όλα: με αύξηση ανεργίας (που δίνει στον εργοδότη όλα τα διαπραγματευτικά ατού), με αύξηση του ορίου απολύσεων, με στοχοποίηση ομάδων εργαζομένων (διαίρει και βασίλευε) κοκ. Τα κέρδη θα βγουν από την τσέπη του λαού. Απ’ ευθείας. Simple as that.

Οι δε δανειστές μας, δεν θέλουν να μας δανείσουν. Συγνώμη, δεν είναι προφανές; Για ποιο λόγο να βάζουν τέτοιους όρους, και μάλιστα σε θέματα όπως π.χ. η μείωση των συντάξεων από την οποία προκύπτουν ψιχία οικονομίας; Αν θέλεις να μην κάνεις κάτι και ταυτόχρονα θέλεις να μην το πεις ευθέως, τότε απλώς συμφωνείς βάζοντας όρους αντικειμενικά εξωπραγματικούς. Η Μέρκελ κάθε φορά που έλεγε ναι σε κάτι και μετά το έβλεπε να τηρείται, ζήταγε κι άλλα. Γιατί; Για να μην εξαναγκαστεί να πει το τελικό ναι. Οι νάνοι που κυβερνούν την Ευρώπη την θεωρούν λιγότερο σημαντική από τις τράπεζές της. Και στην τελική, ακόμα και τα μέτρα του Μαρτίου ήταν ένα κολοσσιαίο λάθος τακτικής, γιατί απλούστατα η συζήτηση με το ΔΝΤ ξεκίνησε από άλλη βάση.

Γενικό συμπέρασμα; Είμαστε έρμαια ενός παιχνιδιού το οποίο ξεπερνά την χώρα κατά δύο τάξεις μεγέθους. Και επιπλέον, οι ηγέτες μας είναι λίγοι, ανίκανοι και, στην τελική, η κύρια αιτία των προβλημάτων μας.

Ωραία. Βρήκαμε τον φταίχτη, είναι οι πολιτικοί μας. Είμαστε εντάξει; Μπορούμε να πάμε για νάνι;

Δυστυχώς όχι. Το να βρεις την αιτία ενός προβλήματος είναι απλά το πρώτο βήμα για να το λύσεις. Το επόμενο που πρέπει να δεις είναι το πώς ακυρώνεις αυτή την αιτία.

Είναι δεδομένο λοιπόν ότι οι πολιτικοί μας φταίνε. Φταίνε απίστευτα. Δεν πρόκειται όμως μόνοι τους να λύσουν το πρόβλημα, ακριβώς επειδή το πρόβλημα είναι οι ίδιοι.

Εδώ λοιπόν πρέπει να έρθει ο πολίτης και να αναλάβει την λύση.

Πώς;

Κατ’ αρχήν, καλλιεργώντας τη μνήμη μας. Είναι απαράδεκτο να βάζουμε σταυρό σε ανθρώπους σαν τον Πολύδωρα ή τον Ρόβλια (δύο τυχαία παραδείγματα φέρνω, αν ζοριστώ μπορώ να σας βρω πολλά). Πρέπει να θυμόμαστε τι έχει κάνει και τι έχει πει ο καθένας από αυτούς που εμπιστευόμαστε – τι πραγματικά έχει κάνει κι έχει πει, όχι πόσες φορές είδαμε τη μούρη στο χαζοκούτι.

Μετά πρέπει να αλλάξουμε από μέσα. Αν το μεταπολιτευτικό κράτος στηρίχτηκε σε μια εμετική λογική πελατειακής συνδιαλλαγής, έχουμε κι εμείς την ευθύνη μας κι αυτή την συνδιαλλαγή πρέπει να την κόψουμε τώρα. Τώρα, όχι αύριο. Διαφορετικά, θα θυμίζουμε όσους πληρώνουν να γαμήσουν και μετά γκρινιάζουν ότι γέμισε ο τόπος πουτάνες.

Δεν αρκεί να κόψεις την συνδιαλλαγή. Πρέπει να γίνουμε καλύτεροι από την ηγεσία μας.. Πρέπει να μην μπορούν να μας κουνηθούν σε τίποτα, να μην έχουν να μας προσάψουν το παραμικρό. Να κάνουμε την δουλειά μας καλύτερα από πριν, να φροντίζουμε τη συνύπαρξή μας με τους συνανθρώπους μας περισσότερο από ποτέ. Να ξεκινήσουμε να σεβόμαστε τους γύρω μας, από τους άλλους οδηγούς στο δρόμο μέχρι το περιβάλλον σε κάποιο τόπο που πήγαμε διακοπές. Να γίνουμε εμείς καλύτεροι, καλύτεροι από ποτέ. Και να βγούμε να τους δείξουμε ότι μπορούμε να τους γράφουμε στους δίδυμους αναπαραγωγικούς μας αδένες (στα αρχίδια μας δλδ) με πλήρη γνώση, με πλήρη συναίσθηση του ότι όλη η μιζέρια τους δεν πρόκειται να μας επιβληθεί.

Φυγή προς τα μπρος προτείνω. Αποβολή των ρυπαρών τμημάτων δια της βελτίωσης των υγιών. Γίνε ο ίδιος ο Έλληνας που θέλεις να έχεις δίπλα σου για συμπολίτη. Κι όλα τα άλλα θα έρθουν μόνα τους.

Άλλωστε, είμαστε καλύτεροι από τα μιάσματα που μας κυβερνάνε εδώ και δεκαετίες. Δεν μας αξίζουν και δεν τους χρειαζόμαστε. Ξεκάθαρα πράγματα: το ελληνικό κράτος μας ανήκει. Είμαστε οι πολίτες του, άρα είμαστε οι ιδιοκτήτες του. Ο λαός πρέπει να βάλει τάξη, όπως ακριβώς βάζει την τάξη ένας ιδιοκτήτης: φροντίζοντας όλα να λειτουργούν σωστά. Πέρα από τις διαμαρτυρίες και τις διαδηλώσεις, δίπλα σε αυτές, να φροντίσουμε να είμαστε τόσο γαμημένα σωστοί ως πολίτες που να μην μπορεί να μας κουνηθεί κανένας Πάγκαλος και κανένας Παναγιωτόπουλος. Ουστ ρε από την χώρα μας! Δεν είναι εχθρός μας η Ελλάδα, εχθρός μας είναι η αγέλη λύκων που έχει στήσει την φωλιά της στο πιλοτήριο. Αυτούς πρέπει να τους πετάξουμε έξω, με το παράδειγμά μας και με την άρνησή μας να γίνουμε συνένοχοί τους. Ποτέ ξανά! Την κοινωνία της Ελλάδας όμως, το περιβάλλον της, τους ανθρώπους της, τα παιδιά της, την χώρα την ίδια – ε, πρέπει να προστατεύσουμε εμείς, από μόνοι μας.

Είναι το τελευταίο πράγμα που θα έχουμε την ευκαιρία να κάνουμε για αυτήν.

36 Σχόλια

  1. Κι ακριβώς επειδή πρέπει πρώτα να αλλάξει ο Έλληνας νοοτροπία, ακριβώς γι’ αυτό δεν πρόκειται να αλλάξει τίποτα…

  2. χρυσόστομος!

  3. Οι δανειστές μας θέλουν και παραθέλουν να μάς δανείσουν. Εάν η Φράου Μέρκελ έβαζε τον έναν όρο μετά από τον άλλο ήταν για να σιγουρευτεί ότι η Ελληνική Κυβέρνηση θα σκοτώσει ακόμα και γέροντες προκειμένου να αποπληρώσει το χρέος προς τις Κεντρικές Τράπεζες των κρατών-μελών. Οι κομμένοι μισθοί και συντάξεις είναι στην ουσία το κέρδος της Ντόιτσε Μπανκ.

    «Υπερασπίσου το παιδί, γιατί αν γλυτώσει το παιδί, υπάρχει ελπίδα»

  4. Ω, μα ναι! Και ω, τί σύμπτωση, σήμερα στο σχολείο βλέπαμε το «The day after tomorrow» και την απόλυτη παγωμάρα (κυριολεκτική και εγκεφαλική που επιχειρείται γύρω μας)… η δική σου day after tomorrow, είναι αυτή όμως που ψηφίζω!😉

  5. Κι αν αυτά δεν γίνονται κακό του κεφαλιού τους.Δεν είναι η πρόθεσή μου να σας ειρωνευτώ αλλά να μπολιάσω υπέρβαση το κείμενο,με μια υπερβολή.
    (Συγχαρητήρια!Το πρώτο κείμενο που διαβάζω,εδώ και μέρες,που δεν ανακατεύει απλώς τη σούπα της μιζέριας.)

  6. Συμφωνω και επαυξανω αρκει να ειδοποιησετε OΛΟΥΣ τους ….συμπατριωτες μας! 😉

  7. RESPECT.
    Συνυπογραφω με χερια και ποδια καλέ μου Μπαμπάκη.

  8. Κι εγώ και με το κεφάλι Ροδιά.
    Καλημέρα σας κύριε Μπαμπάκη🙂

  9. Είστε λίγοι

    Λάθος.

  10. Δεν μπορω να αντισταθω στο πειρασμο να το αναμεταδωσω ολοκληρο στο μπλογκ μου, πραγμα που κανω σπανιως. Ελπιζω να δινεις την αδεια… Τετοια κειμενα αξιζει να τα δουν οσα περισσοτερα ματια γινεται…
    Ευχαριστω απο τωρα🙂

  11. Για να αλλαξουμε, πρεπει να κάνουμε αυτοκριτική.
    Και ελαχιστοι είναι ετοιμοι για τετοιο ξεβρακωμα.
    Είναι μαγκιά να πεις οτι φταίω ΕΓΩ.
    Για τα χάλια μας, για την μη παραγωγικότητα μας,
    για το βόλεμα μας για την κλεψιά μας, για, για ,για.
    Φταίω εγω!

  12. ποταμός λογικής
    αλλά το πιο ανησυχητικό είναι ότι το πολιτικό σύστημα δεν δείχνει ούτε καν ένστικτο επιβίωσης, στοιχειώδη ρεφλέξ

  13. Σε ευχαριστώ που τα ειπες τόσο αληθινά και γλαφυρά.

  14. Καλε μου φιλε..πως το λενε…συνυπογραφω. Μονο που εκει στις 10-15? εντολες-παροτρυνσεις σου, εγω μπορω να δοσω απο τωρα-απο χθες, απο προχθες ακομη-θετικη απαντηση, Γαμω το φελεκι μου ετσι ειμουν παντα με τους αλλους, αλλα αυτοι (οι πιο πολλοι , οι πιο λιγοι-τι σημασια εχει), ειναι οπως τους περιγραφεις. Την χεζω την 13η και 14η συνταξη μου (μπορει να πεσει και η πιεση μου ισως)..αλλα φτανει αυτο? Και να σκεφτεις ζω σε ενα χωριο-ο πλησιεστερος γειτονας ειναι στα 50 μετρα. Ξερω φαινομαι υπερφιαλος και ισως ψευτικος (ερχομαι και πρωτη φορα στο στεκι σου), αλλα δεν νομιζω οτι εχουμε και πολλες ελπιδες. Μπορει να φταιει και η ηλικια. Θα ειμαι εδω γυρω παντως…μεσα απο τα μπλογκς προσπαθω και γω να καταλαβω. Την εκτιμηση μου.

    • φταιει η ηλικια γιατι οταν εχεις μεγαλωσει και ολα ειναι ιδια δεν εχουμε και πολλες ελπιδες.ομως κατι συμβαινει και με μας κατι δεν καναμε καλα .δεν μπορει παντα να φταιει ο κανενας σ’ αυτη την ζωη.

      • Ευκολη η κριτικη σου Ελενη. Με εβαλες σε προβληματισμο. Ψανχω να βρω τι δεν εκανα σωστα και ανεβηκε τοσο το δημοσιο χρεος. Το Σκοντα που αγορασα πριν 7 χρονια? Οταν καπνιζα πολυ παλια (αλλα παλι ελληνικα τσιγαρα καπνιζα). Τοτε που πηγα ενα ταξειδι στην Γερμανια (αλλα παλι με φιλοξενησαν εκει μονο τα εισητηρια πληρωσα). Αλλα κατι θα ξερεις εσυ και μας το κρυβεις…

  15. Σεντόνι, ναι, αλλά τι ωραίο σεντόνι!
    Respect, κι από μένα…

  16. Συμφωνώ με όλα. Σκεφτόμουνα να γράψω κάτι κι εγώ, αλλά τα είπες τόσο καλά που διστάζω.
    Τι να πεις στο παιδί σου

  17. συνεχίζω γιατί το κοψα κατά λάθος

    Τι να πεις στο παιδί σου; Πώς να τους μιλήσεις για ελπίδα και πώς να κάνεις τα παιδικά τους χρόνια καλύτερα όταν οσφραίνονται στον αέρα τη σαπίλα που βρωμίζει τις ψυχές μας…

  18. Ωραίο κείμενο. Μόνο μια διαφωνία.

    «Τα κέρδη θα βγουν από την τσέπη του λαού. Απ’ ευθείας. Simple as that.»

    Σε αυτό το σημείο μάλλον το παρα-απλοποίησες. Στην παρούσα παγκόσμια κρίση υποφέρουν σχεδόν όλοι, όχι μόνο τα κατώτερα κοινωνικά στρώματα. Ο καθένας υποφέρει ανάλογα με την οικονομική του επιφάνεια φυσικά, αλλά όλοι αναγκάστηκαν να κάνουν προσαρμογές και να αλλάξουν τρόπους. Μεγάλες περιουσίες εξαφανίστηκαν σε λίγους μήνες.

    Απλώς, τα μεγάλα ψάρια κατανοούν καλύτερα το τι συμβαίνει, καθώς και την ανάγκη και τις μεθόδους τής προσαρμογής, οπότε δεν τούς βλέπεις στους δρόμους να τα σπάνε και στα κανάλια να φωνάζουν. Χώρια που δε θέλουν να καταλάβεις ότι την πάτησαν, γιατί αλλιώς θα μειωθεί η διαπραγματευτική τους δύναμη.

    Η βάση τής πυραμίδας δεν είναι η μόνη που πληρώνει αυτή τη στιγμή, απλώς δεν ξέρει πώς να διαχειριστεί την κατάσταση και κάνει φασαρία. Όμως την κρίση την πληρώνουν σχεδόν όλοι.

  19. «Πώς να το προετοιμάσω για οτιδήποτε άλλο εκτός από τη μετανάστευση;»

    Εμείς πάντως, αν δεν φύγουμε μαζί με τα παιδιά, θα τα προετοιμάσουμε για μετανάστευση.

  20. Δεν έχω ούτε κόμμα να προσθέσω, Μπαμπάκη. Μόνο δυο παράπλευρες παρατηρήσεις:

    1. Αυτό που λέει το πρώτο σχόλιο. Υπάρχουν πολλοί (πάρα πολλοί) συνάνθρωποί μας που τη λέξη «συνάνθρωποι» δεν την αξίζουν, καθώς τους χαρακτηρίζει η με κάθε μέσο φιλοτομαρίαση και η παντελής αδιαφορία για τους υπόλοιπους, ακόμα και σε μικροπράγματα.

    2. Διάβασα πολλά σενάρια τελευταία για την κρίση — άλλα αισιόδοξα, άλλα απαισιόδοξα, και άλλα καταστροφικά. Όλα ανεξαιρέτως είχαν έναν κοινό παρονομαστή: εμείς οι απλοί πολίτες (τα λεγόμενα χαμηλά και μεσαία στρώματα) χάνουμε. Σε κάθε περίπτωση. Και θα συνεχίσουμε να είμαστε χαμένοι για καμιά δεκαετία, τουλάχιστον…

  21. Διάβασα σήμερα το κείμενό σου και τελικά, μου φαίνεται, όλοι τα ίδια πάνω-κατω σκεφτόμαστε (και πολύ περισσότερο, όσοι έχουμε παιδιά). Σϊγουρα, πρέπει να πάρουμε τη κατάσταση στα χέρια μας, με κάθε τρόπο.

  22. Δειτε τι βρηκα: http://www.epicurus2day.gr/index.php/economicsystem/177-2010-04-22-22-31-49-
    τα πραγματα ειναι μαλλον χειροτερα απο οσο δειχνουν…

  23. Καλησπέρες σε όλους,

    @Litanie des Saints:
    Επιμένω να είμναι αισιόδοξος σε αυτό. Νομίζω πως υπάρχουν πολλοί πια που έχουν καταλάβει ότι δεν μας παίρνει να είμαστε λαμόγια. Ότι αν κλέβουμε, κλέβουμε από αυτό που είναι ήδη (συλλογικά) δικό μας. Κι έτσι, έστω και αμυδρά, ελπίζω ότι η οργή που βγήκε στους δρόμους θα αντιδράσει κι απέναντι στα φαινόμενα που μας έφεραν εδώ που μας έφεραν.
    Ποτέ δεν κατηγορήθηκα για έλλειψη ρομαντισμού ξέρεις…

    @Πρόβατος:
    Μερσί!🙂

    @Αντώνης_Χ:
    Αντώνη μου, επιμένω. Φοβάμαι πως εδώ ισχύει το λαϊκό «όποιος δεν θέλει να ζυμώσει…». Πέρα από τις φωνές που καταλογίζουν ευθέως στην Μέρκελ μεγέθυνση της κρίσης λόγω του τρόπου που τραίναρε οποιαδήποτε απόφαση, δεν βλέπεις διαφορά ανάμεσα στον τρόπο που έδρασε το ΔΝΤ και σε αυτόν που έδρασαν οι εταίροι μας;
    Τέλος πάντων. Δεν είναι και τόσο σημαντικό αυτό. Το θέμα είναι τι θα τα κάνουν τα λεφτά οι δικοί μας.
    Πολύ σωστή η προσθήκη του Λευτέρη. Πού να το φανταζόταν πόσο διαχρονικό στίχο έβγαζε.

    @Ρενάτα:
    Thanx!

    @Σοφία:
    Γεια σου ρε Σοφία! Μακάρι να βλέπαν όλοι τον κόσμο όπως εσύ – στο έχω ξαναπεί αυτό;

  24. @Σελιτσάνος:
    Ευχαριστώ. Η ουσία όμως αυτή δεν είναι; Τι κάνουμε από δω και μπρος. Και το μόνο σίγουρο είναι ότι δεν περιμένουμε από τους διάφορους «εθνοσωτήρες» να κάνουν οτιδήποτε…

    @Elva:
    Ό,τι μπορούμε κάνουμε. Ας πάρουν και μια σύνδεση στο Internet όλοι τους…🙂

    @Ροδιά (8/5, 14:07):
    Και με φουλ λινκαρίσματα συνυπογράφεις, μου έχεις στείλει του κόσμου τους επισκέπτες Μαρίνα μου. Να είσαι καλά!

    @aremare:
    Και δεν φτάνει μόνο να το πεις. Την επόμενη φορά που θα σου δοθεί η αφορμή να το επαναλάβεις, να σταθείς, να σκεφτείς, και να πεις όχι.
    Αλλιώς, φασκελοκουκούλωστα!

    @Νατάσσα:
    Καλησπέρα και σε σένα – κι ευχαριστώ.🙂

  25. Σορρυ παντως, αν σου τελειωσε το γλυκο του κουταλιου στα κερασματα των επισκεπτων!..😉

  26. @j95:
    *Και* λάθος, *και* bold ρε φίλε;
    Would you please elaborate, που λένε και οι σύμμαχοι.
    Το λίγος δεν πάει στο πλήθος, έτσι; Είναι ξεκάθαρο – πάει στο μέγεθος των ικανοτήτων τους.

    @Ροδιά (8/5, 14:37):
    Κάνε δουλειά σου.🙂

    @antiphono:
    Δεν έχεις άδικο. Ο τρόπος που φωνάζουν ο ένας στον άλλο για το ποιος φταίει περισσότερο δείχνει ακριβώς αυτό, ότι δεν έχουν αντιληφθεί τι τρέχει.

    @Crucilla:
    Κι εγώ ευχαριστώ για το σχόλιό σου.

    @espectador:
    Προσωπικά, επιμένω να θέλω να ελπίζω. Όχι ότι έχουν τελειώσει τα δύσκολα, όχι, αντίθετα. Αλλά ότι τελικά θα βρούμε κάποιο δρόμο προς τα πάνω.
    Ευχαριστώ για την επίσκεψη και καλώς ήλθες. Μην περιμένεις να βγάλεις άκρη από τα blog των άλλων – φτιάξε ένα δικό σου, για να σε βοηθήσει.

  27. Ανακάτεψα και την σειρά στις απαντήσεις, ουφ, είναι κι άνοιξη κι ανθίζουν οι Ροδιές, καταλαβαίνετε…😉

    @antigoldgreece:
    Αααα, εγώ σας προειδοποίησα από την αρχή, κι αμαρτία ουκ έχω!
    Για να το διαβάσατε πάντως ολόκληρο, πρέπει πράγματι να βγήκε της προκοπής. Ευχαριστώ!

    @Αλεπού:
    Και ευτυχώς έχουμε αποφύγει (στο μέτρο του δυνατού) να μεγαλώσει το παιδί με ψευδο-ανάγκες για αγορές, δώρα και τέτοια για να νιώθει καλά. Τουλάχιστον μπορείς να του εξηγήσεις τα βασικά. Αλλά, όταν σε λίγα χρόνια αρχίσει να έχει πιο συντεταγμένες απορίες και του πω, και μου πει, και του ξαναπώ, και κάμια στιγμή θα με ρωτήσει «Και γιατί τους ψηφίζατε αυτούς;»…
    ..εκεί, τι λέω;;;

    @Thrass:
    Ευχαριστώ.
    Ναι, υπάρχει απλούστευση (κι όχι μόνο εκεί, το κείμενο θα ήταν πολλά σεντόνια αν το είχα αναπτύξει όσο μου ερχόταν), κι όμως επιμένω. Ναι, την κρίση θα τη νιώσουν όλοι. Άλλο όμως είναι να κόβεις το παντεσπάνι κι άλλο το ψωμί. Προσωπικά έχω υποστεί μείωση, υπάρχει όμως κόσμος που χάνει εντελώς την δουλειά του – και θα υπάρξουν πολλοί περισσότεροι τέτοιοι. Άλλωστε, οι πανηγυρισμοί για την σωτηρία του 13ου και 14ου μισθού στον ιδιωτικό τομέα είναι αστείοι: αν σου πουν «ή μειωμένοςμισθός ή απόλυση», έχει σημασία να αμοίβεσαι σε 14 ή σε 12 δόσεις; Λιγότερα σου δίνουν τελικά.
    Σκέφτομαι και το άλλο: το ΔΝΤ επέβαλε κάποια μέτρα τα οποία βελτιώνουν, λέει, την ανταγωνιστικότητα των επιχειρήσεων. ΟΚ. Όταν βελτιωθεί η ανταγωνιστικότητα, θα προσλάβουν εκ νέου κόσμο ή θα βεβαιωθούν ότι έχουν μεγαλύτερα περιθώρια κέρδους;

    @adamo:
    Αμ, κι εμείς το ίδιο φίλε μου. Κι εμείς το ίδιο. Απλά δεν περίμενα ότι θα προβάλει σαν πρώτη εναλλακτική…

    @cyrus:
    1. Το ξέρω αδελφέ. Και συμφωνώ. Καιρός δεν είναι να τους απομονώσουμε; Δεν είναι μαγκιά να είσαι διαπλεκόμενος και καλό είναι να τους το δείχνουμε.
    2. Δυστυχώς, συμφωνώ απόλυτα.😦

  28. @houlk:
    Άλλωστε, τι εναλλακτική έχουμε; Να κάτσουμε να αγιάσουμε; Δεν παίζει, έτσι; Με τίποτα όμως.

    @Ροδιά (9/5, 20:16):
    Τα πράγματα είναι χάλια, συγκλονιστικά χάλια. Και το πρόβλημα μας ξεπερνά – γίναμε δυστυχώς το πειραματόζωο του πλανήτη. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν πρέπει να κάνουμε τίποτα για αυτό. Αντιθέτως – τώρα ακριβώς είναι η στιγμή να αρχίσουμε να δείχνουμε ότι δεν είμαστε κοπάδι πρόβατα.
    …με εξαίρεση τον γνωστό και αγαπητό blogger Πρόβατο φυσικά…🙂
    (Μπάχαλο την έκανα την απάντηση. Σοβαρός άνθρωπος σου λέει μετά)

  29. «Αποβολή των ρυπαρών τμημάτων δια της βελτίωσης των υγιών. Γίνε ο ίδιος ο Έλληνας που θέλεις να έχεις δίπλα σου για συμπολίτη. Κι όλα τα άλλα θα έρθουν μόνα τους.»

    Αυτή η φράση με ακολουθούσε πάντα ως τρόπος σκέψης… Χαίρομαι που υπάρχουν φίλοι που σκέφτονται ακριβώς έτσι!!! Και ειδικά τέτοιες στιγμές!

  30. […] Μπαμπάκης αγωνιά στην Επόμενη Μέρα για την Ελλάδα που αφήνει στο παιδί […]

  31. Ξέρεις, τελικά αντιακαταστήασμε τη βασιλευομένη δημοκρατία με ολιγαρχία. Απλά αυτή η ολιγαρχία είναι εκλεγμένη.
    Δε νομίζω να αλλάξουν οι νοοτροπίες. Απλά θα προσπαθήσουν να τη βολέψουν. Είναι πάρα πολλοί αυτοί οι τύποι…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: