«Αυτοί οι τρίτοι που παροτρύνουν τους τζαμπατζήδες»

Παράλληλα, ο κος Ρέππας κάλεσε όλους να αναλάβουν τις ευθύνες τους, μεταξύ των οποίων και τους τρίτους, που όπως είπε, παροτρύνουν τους τσαμπατζήδες και πριονίζουν τον δημόσιο χαρακτήρα και τις θέσεις εργασίας.

Την εφηβεία μου την έζησα την δεκαετία του ’80. Όταν το Τείχος ήταν ακόμα όρθιο και οι βάτες στα ρούχα θυμίζαν πλατφόρμες αεροπλανοφόρων. Όταν η τηλεόραση είχε δύο κανάλια, τοποθετημένα εναλλάξ στα μονά/ζυγά του τηλεκοντρόλ και cool παιχνίδι ήταν το Pacman, όχι το Medal of  Honor στο PS3 . (Ή ακόμη όταν ο Μουμπάρακ ήταν Πρόεδρος της Αιγύπτου – για φαντάσου!). Μια τόσο μα τόσο διαφορετική εποχή. Για να μαθαίνουν οι νέοι και να θυμούνται οι παλιότεροι, επιτυχημένος Υπουργός Συγκοινωνιών (sic) ήταν αυτός που έβαλε τα χερούλια στα λεωφορεία: μέχρι τότε το χούφτωμα του διπλανού (για να κρατηθείς και να μην πέσεις) ήταν θέμα επιβίωσης!

Εκείνα τα μακρινά χρόνια λοιπόν κάποια στιγμή καταργήθηκαν οι εισπράκτορες των αστικών λεωφορείων. Στη θέση τους μπήκε ένας πορτοκαλί κλειδωμένος κουμπαράς, με μια ανάστροφη σφήνα από διαφανές πλέξιγκλας στην κορφή. Υποτίθεται ότι έμπαινες στο όχημα μόνο από τη μπροστινή πόρτα (παράδοση που συνεχίστηκε ανεξήγητα για πολλά χρόνια μετά την καθιέρωση των χάρτινων εισιτηρίων), έριχνες τον οβολό σου στη σχισμή του πλεξιγκλάς και ο οδηγός έβλεπε ότι έβαλες σωστά τα ψιλά, άνοιγε μια μίνι καταπακτή που τα έριχνε μέσα στον κουμπαρά, και περνούσες. Φλωριές του τύπου «εισιτήριο» ήταν περιττές. Φυσικά, αν είχε ουρές και συνωστισμό σαν στις αποβάθρες του λιμανιού της Σμύρνης, έριχνες σβέλτα κάτι (κέρμα, κουμπί, βοτσαλάκι) και ήταν από σπάνιο έως απίθανο να προλάβει να σου την πει ο οδηγός.

Οι παρέες είχαν κι ένα πρόσθετο κόλπο. Ο πρώτος μάζευε τα ψιλά από όλους και τα έριχνε μαζικά δηλώνοντας επιβάτες: «για τέσσερις». Ε, αναλογικά έπεφτε μια μείωση στα κέρματα που αποδίδονταν. Αν μάλιστα υπήρχαν και πολλά ψιλά, ήταν ακόμα πιο δύσκολο για τον οδηγό να τα μετρήσει, οπότε δηλώνονταν επτά νοματαίοι και έπεφταν λεφτά για 2,15 εισιτήρια (more or less). Νομίζω την εποχή εκείνη είχε 30 ή 50 δραχμές το εισιτήριο – ειλικρινά, θα σας γελάσω. Θυμάμαι ότι τους πρώτους δίσκους που αγόρασα στην Α’ Γυμνασίου τους πλήρωσα 950 δραχμές (τους διπλούς), αλλά δεν έχω ιδέα πόσο έκανε το εισιτήριο εκείνα τα χρόνια.

Για να δείτε λοιπόν τι περιπτωσάρα είμαι, ακόμα και στο Φαρ Ούεστ των αστικών μεταφορών των 80ς πλήρωνα πάντα κανονικά το εισιτήριο μου. Ακόμα και στα 16 μας, όταν το να παραβαίνεις κάτι, κάποιον, κάπως, ήταν ανάγκη, ανάγκη επιτακτική, ακόμα και τότε πλήρωνα γιατί θεωρούσα ότι έτσι είναι το σωστό – κι εκεί τελείωνε η συζήτηση. Δεν κάρφωνα όσους δεν πλήρωναν (γαμώτο, έχουμε και μια απέχθεια προς τα κάθε είδους καρφιά) αλλά ειλικρινά δεν λούφαρα ποτέ. Χρόνια αργότερα μάλιστα, μεγαλωμένος και επαγγελματίας πια, με έπιασαν μία και μόνη φορά χωρίς εισιτήριο: ήταν πρώτη του μηνός και είχα ξεχάσει να ανανεώσω την κάρτα μου. Πλήρωσα το πρόστιμο κανονικά, γιατί θεώρησα ότι ήταν δίκαιο: στο κάτω – κάτω, ας είχα θυμηθεί να το κάνω.

Όπως θα έλεγε κι ο Φελίππε (τι εννοείς «ποιος Φελίππε?») «Αν ήμουν εγώ ανατρεπτικό στοιχείο, η αστυνομία θα βαριόταν να κάθεται».

Ε, όλα αυτά ανήκουν στο παρελθόν. Μπαίνω σε tzampatzis mode.

Στα εισιτήρια, με όλο τον χαμό των τελευταίων μηνών, με μειώσεις σε μισθούς, συντάξεις, άνοδο ανεργίας, κλπ, να βάζεις αύξηση 40% (και παραπάνω, σε κάποες ειδικές κατηγορίες) επειδή «έτσι», ε, αυτό είναι κάτι που με κάνει έξαλλο. Γιατί 40 ρε φίλε; Πώς σου ήρθε; Δεν έχει εκπονηθεί κάποιο business plan, δεν έχει γίνει αλλαγή στους οργανισμούς των φορέων των συγκοινωνιών, δεν ξέρουν τι έξοδα θα έχουν ή τι έσοδα, ούτε καν τι αλλαγές σε δρομολόγια. Αλλά ξέρουν πόσο πρέπει να το αυξήσουν; I’m not buing it!

Μου τη δίνει απίστευτα επίσης κάθε είδος αύξησης που υποστηρίζεται από επιχειρήματα της κατηγορίας «είναι πολλά τα 40 λεπτά;» Ναι ρε, είναι πολλά! Αν δεν είναι πολλά, τότε μείωσέ το 40 λεπτά. Κάθε αύξηση είναι αντιληπτή μόνο ως ποσοστό, ΟΚ;

Δεν θα πληρώσω. Ζητάω να μην γίνουν αυξήσεις στην παρούσα συγκυρία. Ζητάω να συμπεριφερθείς σαν κράτος που ενδιαφέρεται στοιχειωδώς για τους πολίτες του: από την στιγμή που έχουν μειωθεί όλα, οφείλεις να μην βάλεις πρόσθετα βάρη. Επιπλέον, θίγεις ακριβώς όσους έχουν ήδη πάθει ζημιές με τις πολιτικές σου, δεν θίγεις ούτε τον Βαρδινογιάννη ούτε τον Μπόμπολα, ΟΚ; Αυτοί δεν χρησιμοποιούν τρόλλεϊ έτσι κι αλλιώς (κι αμφιβάλλω αν χρησιμοποιούν τρόλλεϊ ακόμα και οι καμαριέρες τους). Δεν με νοιάζει που προσπαθεί το ΠΑΜΕ να το καπελώσει – δεν πρόκειται να αγωνιώ να αποδείξω ότι δεν είμαι κατευθυνόμενος από το ΠΑΜΕ και άλλωστε δεν ζητάω δωρεάν συγκοινωνίες. Δεν με νοιάζουν τα επιχειρήματα περί παρανομίας όσων δεν πληρώνουν – υπάρχουν και νόμοι περί αισχροκέρδειας, το ότι διαλέγει το κράτος να μην τους εφαρμόζει στον εαυτό του δεν κάνει νόμιμες τις νομότυπες αποφάσεις του.

Last but not least: από τις κινήσεις που γίνονται (και ειδικά από τις μειώσεις προσωπικού, τις αυξήσεις εισιτηρίων και τον τρόπο που παρουσιάζονται όλα τούτα από τα ΜΜΕ) είναι δεδομένο ότι το (κρυφό) πρόγραμμα των ιδιωτικοποιήσεων έχει μπόλικες αστικές συγκοινωνίες. Πιστεύω πως μέχρι το τέλος του χρόνου θα τις έχετε δώσει, για συμβάσεις που ψυχανεμίζομαι ότι θα είναι εξίσου χατιρικές με αυτές των διοδίων. Δεν βλέπω για ποιο λόγο να με έχετε συνένοχο σε κάτι τέτοιο.

Δεν τις εγκρίνω τις αυξήσεις σας. Πάρτε τες πίσω. Δεν πληρώνω.

Και κάντε μου μια χάρη: μην με λέτε υποκινούμενο. Είναι προσβολή ακόμα και για την δική σας νοημοσύνη. Μερσί.

11 Σχόλια

  1. Στους τρίτους είναι ακόμα? Και τέταρτοι, και πέμπτοι, και πάει λέγοντας!!!

  2. πολύ σωστός, μπράβο!

  3. κλαπ κλαπ κλαπ, ορθώς λέγεις.

    Πάντως, το ’94, το φοιτητικό έκανε 40 δρχ, οπότε αποκλείεται στα 80s που ήσουν εσύ 16 (είδες δε λέω καν πότε στα 80s, είδες τι καλή που είμαι;) να έκανε το ολόκληρο 50 δρχ. Πιο λίγο θα έκανε.

  4. Αυτός που δεν έχει τα έξτρα 40 λεπτά θα αναγκαστεί να περπατήσει και θα αδειάσει θέση στο λεοφορείο γι αυτον που δεν μπορεί να πληρώνει τη βενζίνη 1.70.
    Αυτός που δεν μπορεί να πληρώνει τη βενζίνη 1.70 θα αφήσει το αυτοκίνητο σπίτι και θα αδειάσει τον δρόμο ωστε να μην συναντά κυκλοφοριακό χάος η λιμουζίνα του Λάτση.

    Α, ο συνταξιούχος που περπατούσε ήδη επειδή δεν είχε λεφτά για λεοφορείο τωρα που δεν θα έχει λεφτά να φάει δεν θα έχει δυνάμεις για περπάτημα. Θα αδειάσει το πεζοδρομιο και θα πεθανει σπιτι του.

    Η (οινομική) φύση βρισκει παντα λυσεις για ολους.

    Survival of the fittest

  5. […] Εκείνα τα μακρινά χρόνια λοιπόν κάποια στιγμή καταργήθηκαν οι εισπράκτορες των αστικών λεωφορείων….       συνέχεια –>εδώ […]

  6. Πωπω, αναμνήσεις… αφετηρία 405, να μετράμε τα ψιλά μας για εισιτήρια, να βάζουμε και κανα κουμπί μέσα να φτουρήσει το ψιλολόι, και όλα αυτά γρήγορα να προλάβουμε το έργο στο «Αθήναιον», στο «Γαλαξία» ή στη «Νιρβάνα»….

    Κοίτα, προσωπικά δε θα με χάλαγε να πλήρωνα και 1,40 και 1,50 για ενιαίο εισιτήριο. Με την απαραίτητη προϋπόθεση ότι οι συγκοινωνίες θα ήταν τέτοιες που θα άξιζαν την αύξηση.

    Αμφιβάλλω εάν ο κ. Ρέππας και οι συν αυτώ πήραν ποτέ το 550, εργάσιμη μέρα, 8 το πρωί. Οι όρθιοι κάθονται κυριολεκτικά στους ώμους των καθιστών.

  7. Αργείς να γράψεις, αλλά όταν γράφεις, «γράφεις»!
    Respect! Συμφωνώ απολύτως. Αυτή η οριζοντίωση πια σε όλα, με κάνει και αγανακτώ.
    Περιττό να σου πω, ότι ήθελα πολύ να κατηφορίσω γι’ αυτό που λέγαμε από τηλεφώνου, αλλά οι συνεχείς απεργίες των μέσων, πολύ φοβάμαι ότι θα μας καθυστερήσει κι άλλο.

  8. Διαβάζω σήμερα στο in.gr: «Στα δικαστήρια όσοι αρνούνται να πληρώσουν εισιτήριο στα μέσα μαζικής μεταφοράς.»
    Πηγή:http://news.in.gr/greece/article/?aid=1231077550
    Ποινικό μητρώο για € 1,40, σωστά;
    Γιατί δεν τους κόβουν το δεξί χέρι καλύτερα;
    Μην ξεχνάμε ότι μιλάμε για την ίδια κυβέρνηση που επέβαλε με τέτοια επιτυχία την απαγόρευση του καπνίσματος σε κλειστούς (και όχι μόνο) χώρους. Και για τροπολογία που θα ψηφιστεί από την ίδια Βουλή που έβγαλε τα γνωστά πορίσματα για Βατοπέδι, Siemens και δεν συμμαζεύεται…
    Περισσότερα (απαντήσεις κλπ) αργότερα. Για την ώρα, την καλημέρα μου.

  9. Από άρθρο («Για την ισχύ των νόμων») του Τάσου Τέλλογλου:
    «Πολλοί σχολιαστές αλλά και υπουργοί μιλούν για τον κίνδυνο να κυλήσει η χώρα σε μία κατάσταση ανομίας. Πρόκειται για εξαιρετικά επιλεκτική ευαισθησία. Η χώρα έχει κυλήσει σε αυτήν την κατάσταση ανομίας –ειδικά των επώνυμων και των ισχυρών –εδώ και πάρα πολλά χρόνια. »

    Προχωρά ρωτώντας ποιοι πληρώνουν για να επιδοτούν τις μετακινήσεις των βουλευτών….

    Ολόκληρο το άρθρο εδώ:
    http://www.protagon.gr/?i=protagon.el.8emata&id=5191

  10. […] blogger μπαμπάκης-όπως ακριβώς τον φωνάζει ο γιος του, δίνει μια άλλη διάσταση στην έννοια […]

  11. Απλά να αναφέρω ότι έχω κατά βάση «μετακομίσει» τη συζήτηση εδώ:
    https://mpampakis.wordpress.com/2011/02/10/patris-thriskeia-eisitiria/

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: