Ισοπεδώσεις

Φανταστείτε όλους τους συνταξιούχους που τους έγινε περικοπή σύνταξης. Ανάμεσά τους είναι και ο βιοπαλαιστής  που δούλευε μια ζωή με αγωνία για να καταφέρει να μαζέψει τα ένσημα από σκληρούς εργοδότες. Είναι και ο άνθρωπος που εργάστηκε από τα 18 ως τα 60 του, είναι και αυτός που απέδωσε απλώς φυσιολογικό έργο για 30 – 35 χρόνια χωρίς το κάτι παραπάνω. Αλλά είναι και ο λουφαδόρος που βρήκε κάποιο παραθυράκι και έβγαλε σύνταξη από τα 38. Προκειμένου να δικαιολογηθούν κάπως οι περικοπές, θα θυμάστε ότι τα σχετικά (κατευθυνόμενα) άρθρα εστίασαν φυσικά μόνο στην τελευταία περίπτωση, αγνοώντας τις άλλες και κάνοντας ότι δεν μπορεί κανείς να βρει τι ποσοστό των συντάξεων ήταν «δίκαιες» και τι «άδικες».

Αυτό το κόλπο είναι από τα πιο χαρακτηριστικά του αρθρογραφείν με ατζέντα: η ισοπέδωση διαφορετικών κατηγοριών προκειμένου τα χαρακτηριστικά που εντελώς βολικά ανήκουν μόνο στη μία να εξαπλωθούν και στις άλλες (στις οποίες, εντελώς άβολα, δεν ανήκουν).

Τρανό παράδειγμα είναι μια φράση του κου Μανδραβέλη από το πρόσφατο άρθρο του » Ο κλαυθμός για το Δημόσιο«. Το κεντρικό νόημα του άρθρου είναι ότι όποιος είναι κατά του τρόπου με τον οποίο η σημερινή εξουσία προωθεί απολύσεις είναι αυτόματα και κατά της αξιολόγησης, σάπιος, θέλει να κάθεται και να πληρώνεται κλπ. Χωρίς να μπω στην ουσία του θέματος, θέλω να αντιγράψω την εξής φράση:

Αυτό που γίνεται καθημερινά στον ιδιωτικό τομέα -η αξιολόγηση- θεωρείται μέγα αμάρτημα να γίνει άπαξ στο Δημόσιο. Γιατί; Διότι στο συλλογικό μας υποσυνείδητο φυτεύτηκε η ιδέα ότι το Δημόσιο δεν φτιάχτηκε για να προσφέρει υπηρεσίες στον πολίτη, φτιάχτηκε για να δίνει δουλειά σε όσους είχαν μπάρμπα στην Κορώνη ή έστω πέρασαν κάποια στιγμή από το ΑΣΕΠ.

«Έστω»; ‘Έστω«;;; Λες και αυτά τα δυο είναι τα ίδια! Αν τυχόν δεν αντιλαμβάνεστε πόσο ύπουλα ισοπεδωτικό είναι το παραπάνω, σκεφτείτε με την ίδια σύνταξη την ακόλουθη τοποθέτηση:

Στο συλλογικό μας υποσυνείδητο φυτεύτηκε η ιδέα ότι η αρθρογραφία δεν γίνεται για να προσφέρει υπηρεσίες ανάλυσης της ενημέρωσης στον πολίτη, γίνεται για να προωθούν διάφορα παπαγαλάκια την επιχειρηματική ατζέντα των αφεντικών τους ή έστω για να λένε κάποια στιγμή την άποψή τους κάποιοι δημοσιογράφοι.

Κι όποιος κατάλαβε,  κατάλαβε.

Το επιχείρημα νοημοσύνης και νοοτροπίας Μπους «αν δεν είναι μαζί μας, είναι εναντίον μας» φτάνει μέχρι ένα σημείο μόνο και η τρέχουσα ελληνική πραγματικότητα είναι ήδη πολύ μακρυά από εκείνο το σημείο. Το να είναι κάποιος κατά του Μνημονίου δεν σημαίνει ότι συντάσσεται με όσους δεν θέλουν να αλλάξουν τα στραβά της χώρας. Σημαίνει (ίσως) ότι δεν θέλει στα ήδη στραβά να προστεθούν και νέα. Σημαίνει ότι βλέπει πως οι θυσίες είναι χωρις αντίκρυσμα και άρα, δεν εμπιστεύεται αυτούς που του ζητάνε κι άλλες. Σημαίνει πως αντιλαμβάνεται την κοινή λογική: όποια λύση και αν επιλεγεί, πρέπει να είναι τέτοια που να τερματίζει το πρόβλημα, εστιάζοντας και ακυρώνοντας την αιτία του. Αν κάθε 3 μήνες ζητούνται νέες θυσίες, αν κάθε χρόνο υπογράφεται νέο Μνημόνιο, η ίδια η «λύση» του προβλήματος είναι πρόβλημα.

Αυτά για σήμερα, γιατί μεσημέριασε και δεν είμαι για πολλά – πολλά.

6 Σχόλια

  1. Σωστός. Δεν θα τα διατυπωνα καλυτερα, παρ’ όλο που το θεμα με ζεματάει με ιδιατερη σφοδροτητα.🙂

  2. Κόψε τον Πάσχοντα, όσοι τον διαβάζουν πάσχουν😛 😛

  3. Το θέμα των πανελληνίων στην έκθεση ήταν απο άρθρο του Πάσχου.

    Προφανως ολοι οι μελλοντικοι υποψηφιοι θα ειναι πια τακτικοι αναγνώστες του.

  4. Σοφόν το σαφές: κάθε εργαζόμενος πρέπει να αξιολογείται βάσει της απόδοσής του, όχι με απώτερο σκοπό την απόλυση, αλλά τη βελτίωση των υπηρεσιών που προσφέρει. Και μάλιστα η αξιολόγηση να γίνεται από ανθρώπους που ξέρουν το αντικείμενο εργασίας του αξιολογούμενου.
    Αυτό που επώνυμες «πένες» όμως, όπως ο Π.Μ. (όχι Πριζουνίκ Μαρινόπουλος, ο άλλος) θέλουν να περάσουν στην κοινή γνώμη είναι ότι η αξιολόγηση πρέπει να λειτουργήσει οριζοντίως ως πέλεκυς για όλους τους τεμπελχανάδες «διότι ποιός δεν έχει αγανακτήσει στις ουρές της εφορίας και του ΙΚΑ;», παραλείποντας βεβαίως βεβαίως τους γιατρούς των κρατικών νοσοκομείων που λιώνουν στις συνεχόμενες εφημερίες, τα στελέχη μονάδων του δημοσίου που ΟΝΤΩΣ κάνουν δουλειά στο οχτάωρό τους (εξάωρο είπατε; lol) και πολλές άλλες περιπτώσεις που δεν αναφέρονται για να μη χαλάσει η ομοιογένεια.
    Ή μήπως οι μετατάξεις θα αλλάξουν τα πράγματα προς το καλύτερο;

  5. @rodia:
    Διάβασα κ σημερινό σου τουιτ, σχετικό. Άστα να πάνε τα έχουν κάνει. Αν ήταν οι συνταξιούχοι κοινοπραξία που εισπράτει διόδια, να σου πω εγώ πώς θα βρίσκαν τρόπο να τους βοηθήσουν…

    @renata:
    Οι παλιοί αριστεροί θα σου έλεγαν ότι πρέπει να ξέρεις πώς σκέφτεται ο εχθρός σου.😛
    Τις σκέψεις του εχθρού όμως δεν τις γράφει ο Πάσχος, αλλά ο Μπάμπης.😉

    @LexLuthor:
    Πλάκα – πλάκα, αναρωτιέμαι τι σκέφτεται ο ίδιος για αυτό. Τον κάνανε, με μια κίνηση, Ζαχαρία Παπαντωνίου.

    @Αντώνης_Χ:
    Μακάρι να στηνόταν σύστημα αξιολόγησης στο δημόσιο. Μακάρι!
    Βέβαια ένα σύστημα έχει προϋποθέσεις. Π.χ. περιγραφές θέσεων εργασίας, στόχους, σύνδεση αξιολόγησης με αμοιβή. Ξέρεις πόση δουλειά είναι όλα αυτά για τους διοικούντες; Δεν θα τους έμενε χρόνος να βγαίνουν στα τηλε-παράθυρα!🙂
    Τα παραδείγματα που λες είναι πολλά- όπως πολλά είναι και τα παραδείγματα των γαϊδουριών που ξύνονται όλη μέρα (και μάλιστα, μετά λόγου γνώσεως, μπορώ να σου πω ότι τα γαϊδούρια βγάζουν περισσότερα στο τέλος του μήνα, γιατί συνήθως όλο και κάποια άκρη έχουν στο κόμμα).
    Δυστυχώς φοβάμαι ότι όσο αξιολόγησαν για να κόψουν μισθούς (και συντάξεις) άλλο τόσο θα αξιολογήσουν για να απολύσουν. Ο σκοπός είναι η απόλυση άλλωστε, δεν είναι ούτε η σωστή διαστασιολόγηση του δημοσίου ούτε η αρτιότερη λειτουργία του, αλλά μόνο και μόνο το ταμειακό.
    Ούτως ή άλλως, όλα αυτά είναι ένα μεγάλο, τραγικό θέατρο για να συμπιεστούν οι μισθοί των εργαζόμενων, είτε σε δημοσιο είτε σε ιδιωτικό τομέα, και να επικρατήσει παντού ο νόμος της ζούγκλας. Διαφορετικά, πείτε μου ποιος θα αποφάσιζε να στειλει την ανεργία από το 15% στο 20%+ λέγοντας ότι το κάνει για το καλό της χώρας…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: