Μικρές σκέψεις με αφορμή ένα μεγάλο ταξίδι

Είναι 5 ώρες μέχρι τη Ντόχα κι άλλες 14 από κει μέχρι τη Μανίλα. 5 + 14 = 19 και, να είμαστε ειλικρινείς, ακόμα και κάτι που μου αρέσει πολύ δεν θέλω να το κάνω επί 19 ώρες. Ευκαιρία όμως, τώρα που γυρίσαμε, να γράψω λίγες μικρές σκέψεις.

  • Η Μανίλα είναι μια ασιατική μεγαλούπολη, με όλα τα στραβά που αυτό συνεπάγεται. Η χώρα όμως, μόλις απομακρυνθείς λίγο από την πρωτεύουσα, είναι πανέμορφη.
  • Είναι απατηλά, ύπουλα εύκολο να συνηθίσεις να είσαι ο αποικιοκράτης. Σε χώρες της Ασίας οι διαφορές εισοδήματος είναι ιλλιγγιώδεις και η ζωή που απολαμβάνεις αν είσαι ο από πάνω εντυπωσιακή. Το χειρότερο είναι η ψευδαίσθηση ότι κάνεις χάρη στους εργαζόμενούς σου γιατί τους πληρώνεις όσα τους έταξες και δεν τους φέρεσαι χειρότερα ξερωγώ…
  • Οι άνθρωποι γουστάρουμε την χλιδή αλλά πραγματικά ξεπουλιόμαστε για το δικαίωμα της αποκλειστικότητας.
  • Τα παιδιά προσαρμόζονται εύκολα και είναι καλοπροαίρετα. Είναι κρίμα που χάνουμε αυτές τις ποιότητες καθώς περνάνε τα χρόνια.
  • Τα μικρά καθημερινά που διαφέρουν από τόπο σε τόπο είναι τα πιο εντυπωσιακά. Πχ οι Φιλιππινέζοι φιλάνε τους συγγενείς μία (1) φορά, στο δεξί μάγουλο συγκεκριμένα. Δεν πίνουν ποτό με το φαγητό τους, αλλά μετά. Κι άλλα τέτοια.
  • Όπως στην Ηλεία θα δεις καρπούζια ή κολοκύθες σε υπαίθρια μανάβικα, έτσι στη Μανίλα θα δεις ανανάδες. Οι οποίοι είναι ο κορμός του δέντρου, όχι ο καρπός του.
  • Οι Γιαπωνέζοι έχουν συμπεριφορά στα όρια του εξωγήινου.
  • Κάθε Δευτέρα συντονιζόμαστε στο καινούργιο επεισόδιο του Game of Thrones κι αυτό συμβαίνει είτε βρίσκεσαι στην Αθήνα είτε στη Μανίλα ή και οπουδήποτε αλλού. Αν επιχειρήσεις να χωνέψεις το μέγεθος, αντιλαμβάνεσαι την σημασία της λέξης Φαινόμενο.
  • Είναι παράξενο να ακούς από Φιλιππινέζο πως «ο Μαγγελάνος ανακάλυψε τις Φιλιππίνες». Εντάξει, να το λέμε μεταξύ μας οι Ευρωπαίοι, αλλά ρε φίλε είσαι σίγουρος ότι δεν τις είχατε ήδη ανακαλύψει εσείς που ζούσατε στον τόπο σας;;;
  • Σε κάθε χώρα όταν οι άνθρωποι μιλάνε για πολιτική καταλήγουν ότι «αυτά συμβαίνουν μόνο σε αυτή την χώρα».
  • Η κουζίνα κάθε τόπου είναι αποτέλεσμα πολλών παραγόντων: κλίματος, πρώτων υλών, ιστορικών επιρροών. Μου φαίνεται επίσης πως το πόσο την προβάλεις εξαρτάται από το πόσο εκτιμάς την ιστορία σου. Οι Φιλιππίνες για παράδειγμα συνδυάζουν Άπω Ανατολή με Ισπανία και αμερικάνικες μερίδες.
  • Η σινιγκάν ίσως να είναι η πιο νόστιμη σούπα που έχω δοκιμάσει.
  • Όταν λείπεις καιρό, από τις πιο παράξενες αισθήσεις είναι να ακούς ξανά γύρω σου ελληνικά στο αεροπλάνο της επιστροφής.
  • Επίσης όταν λείπεις καιρό απορείς που όλη η επικαιρότητα έμεινε στάσιμη. Μόνο τα αθλητικά πραγματικά προχωράνε σύμφωνα με το πρόγραμμα που έχουν.

Και λίγες φωτογραφίες χωρίς την οικογένεια σε αυτές. Οι περισσότερες μας έχουν γύρω από τραπέζια, καθώς φάγαμε σα να μην υπήρχε αύριο.

DSC_0452

Cebu, θέα από το Tops. Πανέμορφο νησί, ζωντανό και λαμπερό.

DSC_0462

Από τις καλύτερες νισουάζ που έχω φάει έβερ, με φρέσκο τόνο ελάχιστα μαγειρεμένο. (Και στο βάθος chorizo)

DSC00138

Ο Μπαμπάκης Πειρατής (πώς λέμε «ο Καραγκιόζης Μάγειρας»;)

IMG_0110

Tagaytay. Απίθανο τοπίο. Ηφαίστειο με καλδέρα και λίμνη. Μαγεία σκέτη.

DSC_0421

Τζίμπνι. Είναι τα λεωφορεία τους. Παλιά τζιπ που τους προσθέτουν καρότσα κ τα έχουν για τις συγκοινωνίες, στο κέντρο των εντελώς άναρχων δρόμων τους. Κατεβάζει ας πούμε στην αριστερή λωρίδα λεωφόρου χωρίς να υπάρχει στάση σε εκείνο το σημείο. Ροκ φιλιππίνο.

Και στα δικά σας εύχομαι!!!🙂

Update (15/05/2016): Κοίταζα ξανά τα παραπάνω και νομίζω ότι αδικώ ένα ταξίδι που μπορέσαμε να κάνουμε μετά από γενναιοδωρία δικών μας ανθρώπων και στο οποίο περάσαμε υπέροχα. Πάντα οι σκέψεις μου είναι πρωτίστως πολιτικές, αλλά από τα παραπάνω λείπουν πολλές ζεστές στιγμές με πολύ αγαπημένους ανθρώπους. Άτιμη ψευδωνυμία, που άλλους τους ανεβάζεις κι άλλους τους κατεβάζεις!😉

3 Σχόλια

  1. Πάντα ωραία ταξίδια να κάνεις!

    Κι η Krotkaya ποστάρει σήμερα για ταξίδι στην Άπω Ανατολή, τι διάολο συνεννοημένοι είσαστε;🙂

  2. οι ομορφιές του παλιού καλού blogging ρε συ! Πώς συντονιστήκαμε έτσι;

    Το δευτερο και το τριτο σημειο που αναφερεις, με απασχολησαν κι εμενα παρα πολυ. Με ειχαν απασχολησει και στη Λατινικη Αμερικη που ειναι μια αντιστοιχη φαση (ισως λιγο καλυτερη).
    Και φοβερο αυτο με το Μαγγελανο. Δλδ δεν εχουν καμια συνειδηση της καταστασης τους ρε γμτ?

    Παντα τετοια ομορφα να κανουμε και παντα να πλουτιζουμε απο τετοιες εμπειριες🙂

  3. @Snowball:
    Ευχαριστώ, μακάρι να μπορούμε όλοι μας να κάνουμε συχνά ταξίδια με εκκεντρικούς προορισμούς. Με άλλα λόγια, και στα δικά σου!😉

    @Κροτ:
    Έπρεπε να συννενοηθούμε από πριν, να κανονίσουμε κάπως τις πτήσεις της επιστροφής.😉
    Είναι μεγάλο θέμα αυτό. Πριν ταξιδέψω Ασία (Ινδία συγκεκριμένα, το 2002) δεν είχα πραγματική αίσθηση του τι σημαίνει κοινωνία με χάσμα. Ακόμα και μετά από 6 χρόνια κρίσης, η Ευρώπη αντέχει συγκριτικά.
    Είναι σχολείο όμως τέτοια ταξίδια, από πολλές απόψεις. Μακάρι να έχουμε ένα τσούρμο ακόμα μπροστά μας.🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: