Άκου πού έχουμε μπλέξει

Είμαι παντρεμένος και, σαν τέτοιος, έχω μια πεθερά. Ως εδώ, είναι φυσιολογικό. Η πεθερά φοβάται τα σκυλιά καθώς και όλα τα ζώα. Στην πραγματικότητα δεν θέλει να την ακουμπήσει ζώο. Για μένα ακατανόητο, αλλά σεβαστό. Το καλοκαίρι στο γυναικοχώρι λοιπόν, το σκυλί μας, παρότι έχει μάθει μέσα στο σπίτι, «απολαμβάνει» ένα τρίτο στρέμματος περιφραγμένου περιβολιού όσο εμείς κάνουμε μπάνια. Ως εδώ είναι ενοχλητικό, αλλά νορμάλ.Και, μέσα στη μέρα, βρίσκουμε χρόνο να περνάμε μαζί της.

Στην άλλη πλευρά του φράχτη του περιβολιού υπάρχουν φυσικά γείτονες. Οι γείτονες έβαλαν κότες και γαλοπούλες. Ο φράχτης είναι παλιός και η δικιά μας κυνηγόσκυλο από την φύση της – άλλο αν εμείς την κάναμε του σαλονιού. Ο γείτονας έχει προειδοποιηθεί αλλά δεν ρίχνει λεφτά στον φράχτη. Τα κοτόπουλα μετράνε ήδη δύο θύματα, για τα οποία ευτυχώς δεν γνωρίζουν ούτε η πεθερά ούτε οι γείτονες, μόνο η ταλαίπωρη η καλή μου που χρειάστηκε να μαζέψει τα απομεινάρια. Ωστόσο, τυχόν απογραφή θα αποδείξει την παρουσία μακελάρη, ενώ ο γείτονας είναι το κλασσικό είδος του αμόρφωτου μαλάκα που δεν το έχει σε τίποτα να πετάξει φόλα. Κι αν κούφια η ώρα γίνει κάτι τέτοιο, θα έχω να αντιμετωπίσω και το βέτο της πεθεράς σε οποιαδήποτε αντίδρασή μας καθώς «εσείς θα φύγετε τον Σεπτέμβρη, εγώ εδώ θα μείνω».

Κι όλα αυτά με την κατάσταση του φράχτη να χειροτερεύει.

Αγχώνομαι και εκνευρίζομαι, αλλά δεν ξέρω τι να κάνω. Κι εδώ για να ξεσπάσω λίγο τα γράφω. Το πιο απλό είναι να ρίξουμε λίγα λεφτά να ενισχύσουμε τον φράχτη, αλλά πρέπει να το κάνουμε να φαίνεται εντελώς προληπτικό. Ακόμα κι αυτό όμως θέλει χρόνο και συνεννόηση με μάστορα, παρουσία της πεθεράς – η πίστα είναι εξαιρετικά δύσκολη, πιστέψτε με. Το χειρότερο είναι ότι η δικιά μας ξέρει ότι μπορεί να ικανοποιήσει τα ένστικτά της και θα δοκιμάζει τις αντοχές του φράχτη όσο υπάρχουν κότες από την άλλη πλευρά. Κι αν – κούφια η ώρα – γίνει η μαλακία και μας την σκοτώσει ο γείτονας (τι γράφω γαμώ την τρέλα μου!!!), θα πρέπει να μαζεύω τον γιο μου από τα πατώματα και να του εξηγήσω γιατί δεν υπερασπίστηκα το σκυλάκι μας λίγο παραπάνω.

Από άποψη προβλημάτων είναι γελοίο, το ξέρω. Από άποψη διαχείρισης είναι από τα πιο δύσκολα παζλ που έχω αντιμετωπίσει. Κι επιπλέον, η οικογένεια βρίσκεται στο γυναικοχώρι κι εγώ δεν έχω πάρει ακόμα άδεια, άρα όλα πρέπει να γίνουν απομακρυσμένα.

Σκατά.

10 Σχόλια

  1. Δες την πραγματικότητα, η πεθερά σου είναι το πρόβλημα και αυτή φταίει για όλα… (όπως όλες οι πεθερές)

  2. Να προτείνει στον γείτονα να αποκαταστήσει τα κοτόπολυα; Να πεις στην πεθερά πως δεν ξαναπάτε αν δε μεσολαβήσει; Να περιορίσετε το σκυλί για να μην πληγωθείτε;
    Οι πεθερές κι οι κακοί γείτονες σχεδόν άλυτο πρόβλημα

  3. Δύσκολη πίστα φίλε μου…. Το σκυλί δεν είναι εκπαιδευμένο να μην τρώει ότι του ρίχνουν; Κάτι πρόχειρο με τον φράχτη δεν γίνεται; Κρίμα και το δικό σας άγχος και ο φόβος και πολύ περισσότερο να συμβεί κάτι στο σκυλί που δεν φταίει σε τίποτα.

  4. η Stavrula μιλά ως σοφή όπως πάντα…Δύσκολη κι η συγκατοίκηση γενικότερα…Να αλλάξετε χώρο διαμονής σκυλιού, be on the safe side, διπλό διαχωριστικό ας πούμε; να είναι ψιλοδεμένη με μακριά αλυσίδα, όταν λείπετε τουλάχιστον…οι δικές μου δεν τρώνε κότες, αλλά φωνάζουν πολύ το αποτέλεσμα είναι να είναι περιορισμένες μέσα στο σπίτι για πολλές ώρες της μέρας

  5. Σκατα δεν λες τίποτε 😡

  6. Φιμωτρο. Τεκμήριο αθωότητας και πρόληψη μαζί.

  7. Με ανεβάσανε εντωμεταξύ δυο παλιές αγαπημένες μπλόγκερ στο φ/β κ γεμίσαμε σχόλια.🙂 Πολύ σωστά τα κορίτσια διατηρήσαν την ψευδωνυμία μου και τις ευχαριστώ για αυτό.

    Στο προκείμενο:

    @Snowball:
    Εκεί όμως τα περιθώρια παρέμβασης είναι απειροελάχιστα!
    Και, για να είμαι δίκαιος, στο σπίτι της πάμε διακοπές – ας μπορούσαμε να περάσουμε ολόκληρο καλοκαίρι αλλού αν το αντέχαμε οικονομικά!😉

    @Stavrula:
    Δίκιο έχεις. Όσο για τις λύσεις, ένας συνδυασμός όσων προτείνεις είναι αυτά που θα κάνουμε.

    @astroneraidoula:
    «Το σκυλί δεν είναι εκπαιδευμένο να μην τρώει ότι του ρίχνουν;» Δυστυχώς όχι. Φταίμε προφανώς κι εμείς, αλλά η κοπέλλα μας είναι ημίαιμο μπηγκλ, αν έχεις ζήσει με κάποιο θα ξέρεις το πάθος τους για τους κάθε λογής μεζέδες.
    Θα κάνουμε μάλλον παρέμβαση στον φράχτη. Έτσι κι αλλιώς, αυτή είναι η πιο σωστή λύση. Από το πρωί που τα έγραψα, ψάχνω πώς θα προδιαγράψω τηλεφωνικά στο μάστορα που έχω στο μυαλό μου τι ακριβώς θέλουμε. Για να δούμε.

  8. @roubinakim:
    Έχει μάθει όταν της λέω Σιωπή να σταματάει, αλλά το ένστικτο του κυνηγού είναι πάρα πολύ ισχυρό για να το μπλοκάρεις. Κατ’ αρχήν περιορισμός και άμεσα ενίσχυση του φράχτη, είτε γεννηθούν απορίες είτε όχι, αυτή θα είναι η στρατηγική μας…

    @Flora:
    Με νιώθεις…

    @Nikos Anagnostou:
    Όχι ρε συ Νίκο! Δεν έκανε και κάτι στραβό το καημένο για να το τιμωρήσω έτσι, το ένστικτό του ακολούθησε! Άσε που και πρακτικά θέματα θα υπάρχουν και την ψυχοσύνθεση του ζωντανού μου θα διαλύσω και ένα σωρό ερωτήσεις/απορίες θα προκαλέσω.
    Εκτός αν αναφέρεσαι στην πεθερά. Τότε θα πω στην καλή μου τι σόϊ άνθρωπος είσαι και πας και γράφεις τέτοια πράγματα. ;p

  9. Ζύγισε τη κατάσταση στη παλάντζα σου και δεν τι είναι πιο σημαντικό για σένα:
    Αν δεχθείς το γεγονός ότι μένετε με τη πεθερά, και το σκυλί έξω, βάζεις σε κίνδυνο τη ζωή του ζώου. Η πεθερά δεν φταίει γι’ αυτό, στο επισήμανε απο την αρχή ότι τα φοβάται, δεν τα θέλει.

    α) Αν το βάλεις στο περιβόλι ελεύθερο, θα φάει κοτοπουλάκια και άλλα είδη που ανήκουν στον γείτονα εκείνος θα νευριάσει = ίσως σκοτώσει το σκυλί σου.
    β) Αν το βάλεις στο περιβόλι δεμένο να είναι σε κάποιο σκιερό μέρος με πρόσβαση σε νερό-φαγητό. Επωμίζεσθε εκ περιτροπής τις βόλτες του ζώου 2-3 φορές την ημέρα. Γλυτώνετε και απο τα σκοτωμένα κοτόπουλα. Τα γαυγίσματα μπορεί να ενοχλήσουν τον γείτονα, αλλά ακόμη και αν ρίξει φόλα, το δεμένο ζώο δεν θα τη φθάσει. Οι βόλτες γίνονται εκτός περιβολιού.
    γ) για να επιδιορθώσεις φράχτες κλπ… ούτε λόγος. Τα κυνηγόσκυλα σκάβουν τούνελ και μπαίνουν κάτω απο οιοδήποτε φράχτη αρκεί να κυνηγήσουν. Είχα ένα Γκέκας και ξέρω. Είχε σκοτώσει όλες σχεδόν τις κότες των γειτόνων (τις έφερνε πνιγμένες πεσκέσι. είχαμε βαρεθεί να τρώμε κοτόπουλο μέρα-παρά-μέρα αντί για ψαράκι). Οταν φτιάξαμε φράχτη με γερή περίφραξη έσκαβε 10 μέρες υπόγειο τούνελ για να βγεί και να σκοτώσει. Στο τέλος τη δέσαμε. Και πληρώσαμε και αποζημίωση.
    δ) Πάς το ζώο σε ξενοδοχείο σκυλιών, πληρώνεις μεν αλλά έχεις το κεφάλι σου ήσυχο.

  10. Update:
    Τελικά αποδείχτηκε πιο συνεννοήσιμος ο γείτονας απ’ όσο περίμενα (ή πιο αποδοτικές οι οικογενειακές ικανότητες διπλωματίας). Τον πιάσαμε στην συζήτηση και το αποτέλεσμα ήταν ανακουφιστικό: και ενίσχυσε τον φράχτη του και δήλωσε «ε, κι αν μας φάει δυο κότες το ζωντανό δεν τρέχει και τίποτα». Σε συνδυασμό με λίγες ώρες περιορισμού όταν είναι πιο ζωηρή η κυνηγιάρα μας (εκεί προς το βραδάκι) είμαστε ΟΚ.
    Ευχαριστώ όλους για τη συμπαράσταση / ιδέες.

    @Μαρίνα Σπυρίδωνος:
    Ευτυχώς βαριέται το σκάψιμο (ή δεν ξέρει πόσο αποδοτικό μπορεί να φανεί), οπότε ένας γερός φράχτης με τσιμέντο στη βάση αποδίδει. Οι βόλτες δεν μας πειράζουν, την βγάζουμε έτσι κι αλλιώς το βραδάκι που αρχίζει να δροσίζει, αλλά δεν θέλω να περνά το 24-ωρο του δεμένο το ζωντανό. Το (δ) το σκέφτηκα, αλλά για πολλούς λόγους δεν είναι καλή λύση.
    Το χαρακτηριστικό που λες είναι με τα ποντίκια. Το πρώτο καλοκαίρι που την είχαμε στο περιβόλι βρήκαμε δυο ποντίκαρους νεκρούς στον χώρο της. Και είμαστε σίγουροι ότι το έκανε εκείνη γιατί τα θύματα ήταν σε μέγεθος γάτας. Τα ποντίκια όμως είναι έξυπνα ζώα και έμαθαν να παρακάμπτουν το κτήμα – τα κοτόπουλα δεν είναι.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: