Η επιλογή Χίλαρι

 imagegen-ashx

Με τον κίνδυνο να γίνω (άλλος ένας) μετά Χριστόν προφήτης, σκέφτομαι από το πρωί κάτι παλτά (το παλτό – τα παλτά, όπως λέμε το κακάο – τα κακάα) που πέρασαν κατά καιρούς από τις ελληνικές ποδοσφαιρικές ομάδες. Κάτι Μπικόβσκι και Κούσμπα, κάτι Νιρέν Ντεμπά και Γιώργο Μελίσση, κάτι Αμποάγκουε και Ραμπεσαντρατανά. Μεταγραφές που ήταν εκδουλεύσεις σε μάνατζερ και παρατρεχάμενους, παίχτες που έμπαιναν να παίξουν μόνο χατιρικά σε κάτι ματς Κυπέλλου. Εκεί όπου η μεγάλη ομάδα είναι φαβορί κι έχει σίγουρη την πρόκριση, οπότε ας βάλουμε μέσα τον καινούργιο να βολευτούμε όλοι με το μερτικό μας από το πριμ, να πάρει κι αξία για την επόμενη μεταγραφή του. Και μετά σκοράρουν τα Γιάννενα, οι Σέρρες ή ο Ποσειδών Μηχανιώνας ας πούμε και οι προπονητές τρέχουν και δεν φτάνουν. Στο πρωτάθλημα βέβαια τέτοια ματς έχουν ακυρωθεί και κερδηθεί ξανά στα χαρτιά – από κάποιους μόνο – γκουχ γκουχ Βάλνερ γκουχ έβηξε με νόημα.

Τέλος πάντων, κάπως έτσι την πάτησαν οι Δημοκρατικοί. Βρήκαν απέναντί τους τον πιο άχρηστο, απωθητικό και απροετοίμαστο υποψήφιο που μπορούσαν να βρουν. Έναν άνθρωπο εγωπαθή, ρατσιστή, σεξιστή, απλοϊκό στις σκέψεις και στις προτεραιότητές του, τσαμπουκαλεμένο. Κι αντί να κατεβάσουν ό,τι καλύτερο είχαν, είτε λεγόταν Σάντερς είτε όχι, διάλεξαν το παλτό με το οποίο όλοι τους θα βολευόντουσαν. Αν η Χίλαρι κέρδιζε, όλοι οι Δημοκρατικοί στην καρδιά του κόμματος, όλη η παροικία της Ουάσινγκτον, θα ήταν σα να έπαιρνε προαγωγή. Το αν θα κέρδιζε όμως η ομαδάρα τους απέναντι στον Τραμπ έγινε σύντομα δευτερεύον θέμα, θεωρήθηκε δεδομένο. Η έμφαση έπεσε στην προαγωγή και στα πριμ.

Έλα όμως που η ψήφος πήγε κι εστίασε στις σχέσεις της Κλίντον με τραπεζικά λόμπι και πολεμοχαρείς ιέρακες. Πήγε κι εστίασε σε θέματα εμπορίου, πολύ σημαντικά για τον τρόπο που σκέφτεται ο Αμερικάνος ψηφοφόρος. Πήγε κι εστίασε στο πώς-θα-τους-χαλάσουμε-την-φάση, με έναν τρόπο απλοϊκό κι αμόρφωτο μεν, μαριναρισμένο σε χρόνια ολόκληρα οργής δε. Σε μια εποχή που ο κόσμος κραυγάζει για αντισυστημικές επιλογές, οι Δημοκρατικοί βρήκαν την πιο σφιχταγκαλιασμένη και λερωμένη από το σύστημα υποψήφια που μπορούσαν να βρουν. Την προσωποποίηση του ελιτισμού, σε εκλογικό παλτό.

Και τώρα, θα πληρώσουμε όλοι παρέα την επιλογή τους. Καλή μας τύχη. Ειδικά επειδή ο ίδιος ψωνισμένος πλουτοκρατικός ελιτισμός κυβερνά την ΕΕ, βλέπει να πνίγεται στα προβλήματα η μία χώρα μετά την άλλη κι αντί να αλλάξει τρόπο και σκοπούς κατηγορεί τον λαϊκισμό και νομίζει πως καθαρίζει έτσι.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: