• Σελίδες

  • Φρέσκα κείμενα

  • Το μακρύ και το κοντό μας…

    mpampakis στη 49
    mpampakis στη 49
    mpampakis στη 49
    Snowball στη 49
    kaltsovrako στη 49
    Stavrula στη 49
    mpampakis στη Όταν έλειψαν η βουή και η…
    mpampakis στη Όταν έλειψαν η βουή και η…
    mpampakis στη Όταν έλειψαν η βουή και η…
    Νίκος Βαράκης στη Όταν έλειψαν η βουή και η…
  • a

  • Αύγουστος 2020
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
     12
    3456789
    10111213141516
    17181920212223
    24252627282930
    31  
  • Στις ντουλάπες του αρχείου

  • Μεταστοιχεία

49

– Δεν σου φαίνεται παράξενο που πλησιάζεις τα πενήντα; Εγώ νιώθω ότι μόλις τώρα κατάλαβα πώς πρέπει να ζήσω τη νιότη μου.

– Ναι! Είναι σαν την τελευταία μέρα σε μια ξένη χώρα. Έχεις μάθει, επιτέλους, πού θα βρεις καφέ, ποτά και μια καλή μπριζόλα. Και τότε έρχεται η ώρα να φύγεις. Και δεν πρόκειται να ξανάρθεις.

Άντριου Σων Γκρίερ, «Πλην»

6 Σχόλια

  1. Σου εύχομαι να έχεις ακόμα πολλά -ήντα μπροστά σου!🎉🎉

    Τα πρώτα είναι ένα μικρό σοκ αλλά περνάει. Μιλάω ως παθούσα! 😉

  2. Χρόνια σου πολλά με υγεία!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: